Müge Anlı'da gündem oldu! Şahmeran kimdir? Şahmeran'ın hikayesi
Müge Anlı'ya kızını bulmak için katılan bir annenin söyledikleri hem Müge Anlı hem de stüdyodakileri şaşırttı. Aynur Hanım kızının kendisine "Ben Şahmeranım" diyen bir kişi tarafından suistimal edildiğini anlattı. Yaşanan diyaloglar ardından Şahmeran efsanesi bir kez daha gündeme geldi. Peki, Şahmeran kimdir?
Türk, İran, Irak ve Anadolu mitolojilerinde yer alan Şahmeran, yüzyıllardır anlatılan efsanelerin önemli figürleri arasında bulunuyor. “Şahmaran” adıyla da bilinen varlık, üst kısmı insan, belden aşağısı ise yılan biçiminde tasvir ediliyor. Şahmeran adı, Farsçada "şah" anlamına gelen "şâh" ile "yılanlar"anlamındaki "mârân" kelimelerinin birleşmesinden oluşuyor. "Yılanların şahı" anlamını taşıyan isimde erkekler için kullanılan bir unvan bulunsa da Şahmeran, efsanelerde ve betimlemelerde kadın olarak yer alıyor.
ŞAHMERAN EFSANESİ
Tarsus'ta binlerce yıl önce yedi katlı yer altında yaşayan yılanlar varmış. "Maran" adı verilen bu yılanlar, akıllı, şefkatli; barış içinde yaşarlarmış. Maranların kraliçesine Şahmaran denirmiş. Efsaneye göre, Şahmaranı gören ilk insan Cemşab'mış. Cemşab geçimi için odun satan fakir bir ailenin oğluymuş. Bir gün Cemşab ve arkadaşları bal dolu bir mağara keşfetmişler. Balı çıkarmak için Cemşab'ı aşağıya indiren arkadaşları paylarına daha çok bal düşmesi için onu orada bırakıp kaçmışlar. Cemşab mağarada bir delik görmüş ve buradan ışık sızdığını farketmiş. Cebindeki bıçak ile deliği büyütünce, ömründe görmediği kadar güzel bir bahçe görmüş. Bu bahçede eşi benzeri olmayan çiçekler, havuz ve pek çok yılan görmüş. Uzun yıllar burada yaşamış ve Şahmaran'ın güvenini kazanmış.
Yıllar sonra, ailesini çok özlediğini söyleyip gitmek için yalvarmış. Bunun üzerine Şahmaran kendisini salıvereceğini, ancak yerini kimseye söylemeyeceğine dair söz vermesini istemiş. Şahmaran'a söz verip ailesine kavuşan Cemşab uzun yıllar verdiği sözde durarak Şahmaran'ın yerini kimseye söylememiş. Bir gün ülkenin padişahı hastalanmış. Ülkenin veziri hastalığın çaresinin Şahmaran'ın etini yemek olduğunu söylemiş ve her yere haber salınmış. Cemşab kuyunun yerini söylemeye zorlanmış. Cemşab mecbur kalıp kuyunun yerini gösterince Şahmaran bulunup dışarı çıkarılmış. Şahmaran Cemşab'a; "Beni toprak çanakta kaynatıp suyumu Vezire içir, etimi de Padişaha yedir" demiş. Böylece vezir ölmüş padişah da iyileşip Cemşab'ı veziri yapmış.
Efsaneye göre Şahmaran'ın öldürüldüğünü yılanlar o günden beri bilmemektedirler. Tarsus'un, Şahmaran'ın öldürüldüğünü öğrenen yılanlar tarafından bir gün istila edileceği rivayet edilir.

