5 metrekarelik dükkana neredeyse yarım asır sığdırdı: 6 çocuk büyüttü

Bitlis'de 18 yaşından beri ayakkabı tamirciliği yapan Cesim Gülmez, 5 metrekarelik dükkanında 40 yıl çalışarak 6 çocuk büyüttü. Gülmez, 40 yıldır aynı dükkanda ayakkabı tamir ederek evin geçimini sağladığını söyledi.

Kaydet

Bitlis’in Tatvan ilçesinde ayakkabı tamirciliği yapan Cesim Gülmez, 40 yıldır 5 metrekare alanda çalışarak 6 çocuk büyüttü. 18 yaşından beri bu mesleği yapmaya devam eden Gülmez, mesleğinin unutulmaya yüz tuttuğunu söyledi.

18 YAŞINDAN BERİ BU MESLEĞİ DEVAM ETTİRİYOR

Babadan kalma mesleği 18 yaşından beri devam ettiren Gülmez, mesleğini sürdürerek evinin geçimini sağlıyor. Her daim şükürdar ve kanaatkar olduğunu söyleyen Gülmez, şimdiki gençlerin altın bileziği değil de çok parayı seçtiklerini söyledi. Çocuklarından 3’nü yetiştirip evlendiren ve 3’ünün de eğitim öğretimini tamamlaması için çalışan Gülmez, sürdürdüğü mesleğin unutulmaya yüz tutmuş meslekler arasında olduğunu söyledi.

EVİN GEÇİMİNİ SAĞLAYIP ÇOCUKLARINI BÜYÜTTÜ

Önceleri iğne, pense ve iplik kullanarak el işi becerisiyle ayakkabı tamiri yaptığını ve sonrada çıkan el makinelerini kullanarak mesleğini sürdürdüğünü ifade eden Gülmez, bu meslek sayesinde hem evinin geçimini sağladığını hem de çocuklarını büyüttüğünü kaydetti.

5 metrekarelik dükkana neredeyse yarım asır sığdırdı: 6 çocuk büyüttü

"ASKERDE BİLE BU İŞİ YAPTIM"

Gülmez, “Benim bu mesleğim baba mesleğidir ve hemen hemen 40 senedir bu işi yapıyorum. Askerde bile bu işi yapıyordum ama o zaman makinelerle değil elle yapıyordum. İşimden de memnunum Allah’a şükürler olsun. 6 çocuk yetiştirdim, çok şükür güzel bir ailem var. Bu meslek sayesinde çocuklarımın hepsini okuttum. 3 çocuğum devlet dairesinde çalışıyor. 5 metrekarelik bir alanda bu yaşıma kadar çalışıp çocuklarımı ekmek sahibi yaptım” dedi.

"BENİM KENDİ ÇOCUKLARIM BİLE BU MESLEĞİ SEÇMEDİ"

Kendi çocuklarının bu mesleği seçmediğini belirten Gülmez, sözlerine şöyle devam etti:
“Eskiden halkımız çocuklarını yanıma getirirdi. Derlerdi ki ‘eti senin kemiği benim’ diye. Yeter ki çocuk yanımda kalsın bu mesleği öğrensin diye. Şimdiki zamanda ise hiç kimse çocuğunu getirmiyor. Yani bu meslek galiba kalıcı değil. Çünkü benim kendi çocuklarım bile bu mesleği seçmediler.”