Kaydet
|
Prenses
Dünyanın en değerli mücevheri elmastır.
Bu cümle burada dursun.
***
Norveç miydi?
Bi’ saniye, hatırlamaya çalışıyorum.
Norveç veya Danimarka.
Son kararım, evet Norveç.
***
Norveç kraliyet ailesinden bir hanım, çok kıymetli bir elması deldirip kolye olarak boynuna asmak istemişti.
Esasında elmas delinmez; etrafına çerçeve tutturularak zincire takılır.
Ama kaprisli hanımefendi illaki “Sadece elmas olmalı, bunu deldirip zincir taktırın” diye tutturmuştu.
***
Saray görevlilerinden ikisi, bu iş için mesaiye başladı.
Başladı da ülkede hiçbir kuyumcu bu özel elması delmek gibi bir riski göze alamadı.
Görevliler, dünya üzerinde bu işi yapabilecek usta arayışına girdi. Sağa sola haber saldılar.
Üç farklı kaynaktan aynı isim geldi. İstanbullu kuyum uzmanı Cemil Usta.
İki Norveçli, Almanya’ya geçip Köln’de sigortalattıkları değerli elmas ile akşam saatlerinde İstanbul’a indi.
***
İki Norveçli saray görevlisi, İstanbul’dan tuttukları iki korumayla birlikte sabah otelden çıkıp Kapalıçarşı’ya geldi.
Çarşının dip taraflarındaki bir bedestende Cemil Usta’nın imalathanesini buldular.
Usta, küçük masasında oturmuş çay içiyor, telefonunun ekranını kaydırıyordu.
Yabancı misafirler içeri girince ayağa kalktı, onları solundaki ikili siyah deri koltuğa buyur etti.
Adamlar geliş sebeplerini anlattı. Cemil Usta:
- Elması görebilir miyim, dedi.
İki adam birbirine baktı. Birisi kafasını çevirip, cam vitrinden, gözleriyle dışarıdaki iki korumayı aradı. Korumalar vitrine iyice yaklaşıp kendilerini gösterdi.
Norveçlilerden biri, bond çantanın içinden kadife kutuyu çıkardı. Özel kilidini açtı, Cemil Usta’nın önüne koydu.
Usta bir yandan kutunun kapağını kaldırırken bir yandan da boşluğa seslendi:
- İhsaaann…
Kimsenin beklemediği bir yerden, odanın sağ köşesindeki tavandan, bir çocuk daracık merdivenleri hızlı hızlı indi:
- Buyur usta.
Cemil Usta, çay getiren garsona marka verir gibi elması cam masanın üzerinden çocuğa doğru kaydırdı:
- Şunu üst tarafından del, getir.
O anda kanepeye oturmuş olan iki Norveçli, uçurumdan aşağı yuvarlanacakmış gibi birbirinin dizlerine tutundu. Biri:
- Oo, yo yo, diye bağırdı.
Öteki:
- O may gad, diye feryat etti.
Elması alan çocuk, indiği dar merdivenlerden hızla çıkıp, tavanda kayboldu. Cemil Usta misafirlerine dönüp sakince sordu:
- Çay alır mısınız?
İki misafirin yüzlerinin şaşkınlıktan donduğunu görünce, onların anlayacağı şekilde izah etti. Sağ elinin parmaklarını içinde bardak varmış gibi bükerek ağzına doğru götürdü:
- Ti, ti.
Biraz sonra çocuk yine atlaya zıplaya merdivenden inip elması Cemil’in masasına bıraktı:
- Tamamdır usta.
İki adam aynı anda ayağa fırladı. İkisi de masaya eğildi, elmasa dokunmadan inceledi. Birisi sevinç ve heyecanla yumruğunu havaya kaldırdı:
- Greaaat! (Harika!)
