Ahirette bunu sana sormazlar

Basra’da yaşayan Muhammed bin Vasi hazretleri, Tâbiinin büyüklerindendir.

Dünyaya zerre kadar itibar etmez, insanlar, nasihatlerinden çok istifade ederlerdi.

Bir gün biri geldi.

Bu büyük veliye;

“Efendim, bana ‘kazâ ve kaderi’ anlatır mısınız” dedi.

Cevaben mezarlığı gösterdi ona.

Ama o, anlamadı.

Bu defa da ona;

“Bu konu, geniş ilim ister. Kabirdekiler şimdi bununla hiç meşgul değiller. Hem ahirete gidince bunu sana sormazlar” buyurdu.

● ● ●

Muhammed bin Vasi hazretleri bir gün, kendisinden nasihat isteyen bir gence;

“İnsanlara karşı dilini muhafaza etmek, ‘altın’ı muhafaza etmekten daha zordur” buyurdu.

Ve ilâve etti:

“Ahiret'te, cennete giden bir kimsenin orada ağlaması ne kadar garipse, cennete gideceği meçhul olan bir kişinin burada gülmesi de o kadar gariptir.”

● ● ●

Bir gün de sohbetinde;

“Kardeşlerim! Vaktiyle öyle mübarek zatlar vardı ki, başını, hanımıyla bir yastığa koyardı. Ama sabaha kadar uyumaz, sessiz sessiz ağlar; yastığı gözyaşından ıslanırdı!” buyurdu.

Ve ekledi:

“Yirmi yıl, geceleri böyle ağlardı da hanımının bundan haberi olmazdı!”