Kaydet
a- | +A

Abdullah bin Mübârek hazretleri, Sehl-i Tüsterî'ye gençliğinde ders okutuyor, kalbine feyizler akıtıyordu.

Sehl, bir gün geldiğinde;

"Hocam, ben bundan sonra sizin dersinize gelemeyeceğim" dedi.

İbni Mübârek hazretleri;

"Neden yavrum?" deyince;

"Çünkü sizin câriyeleriniz çok terbiyesiz. Dün sizin dama çıkmışlar, oradan bana; "Benim Sehl'im, benim Sehl'im!" diye seslenip, beni çağırıyorlardı" dedi.

Ve huzûrdan ayrıldı. İbni Mübârek hazretleri diğer talebelere;

"Haydi Sehl'in cenâzesine gidelim!" buyurdu.

Talebeler;

"Sehl vefât mı etti?" dediler.

"Evet, benim câriyem yok. Onun gördüğü kızlar Cennet hûrileriydi ve onu Cennete çağırıyorlardı" buyurdu.

YAP UNUT!..

Bir gün Sehl-i Tüsterî hazretlerine;

"En büyük mutluluk nedir? diye sordular.

Cevâbında;

"İnsanları sevindirmektir ama bir şartla" buyurdu.

"O şart nedir?" dediler.

"Unutacaksınız, karşılık beklerseniz, o ticâret olur ki, hiç kıymeti olmaz" buyurdu.

SU GİBİ...

Bir gün de bu zâta;

"İyi insan nasıl olur efendim?" dediler.

Cevâbında;

"İyi insan, herkesin ihtiyâç duyduğu kimsedir, su gibi, hava gibi, gıdâ gibi" buyurdu.

Yine buyurdu ki:

"Onun elinden ve dilinden kimseye zarar gelmez, kimseye yük olmaz, yük çeker. Güler yüzlüdür, onu gören ferahlar."

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com