Kaydet
|
Bir gün İbrâhim Edhem hazretleri sahrâda abdest almak için gitti bir kuyu başına.
Ve sarkıttı kovasını.
Çektiğinde şaşırdı!
Zîrâ kovada gümüş vardı.
Geri döküp tekrar saldı.
Çektiğinde altın çıktı.
Üzülüp, boşalttı onu da!
Üçüncü defâ daldırdı.
Bu sefer de mücevher çıktı.
Ellerini açtı.
"Yâ Rabbî! Ben bunları istemiyorum. Abdest almak için biraz su istiyorum" diye yalvardı.
Ve kovayı daldırdı bir daha.
Nihâyet su çıktı bu defâ.
Sevinip şükretti Allaha.
● ● ●
Bu zât hükümdârlığı terk edip bir zenginin bağında bekçilik yapıyordu. Bağ sâhibi seslendi bir gün kendisine.
"Yâ İbrâhim!"
"Buyurun!”
"Bana birkaç tâne nar getir, ama tatlılarından olsun.”
"Peki efendim" dedi.
Ve bir tabak dolusu nar toplayıp arz etti efendisine.
Adam tadına baktı.
"Bunlar ekşi, ben tatlı istemiştim. Nicedir bu bağda bekçilik yapıyorsun. Hâlâ tatlısını ekşisinden ayıramıyorsun?" dedi.
İbrâhim Edhem;
"Tatmadığım şeyin tatlısını ekşisini nereden bileyim" dedi.
Adam şaşırdı!
"Senin şu ihlâsına bakınca, (Sen İbrâhim Edhem misin?) diyesim geliyor” dedi.
O, cevap vermedi.
Ve tanımasınlar diye terk etti o yeri...
