Kaydet
|
Şampiyonlar Ligi’nin iki takımı sahaya çıkmadan önce kadrolar geldi ve küçük şaşkınlıklar yaşadım. Hocalar gerekçelerini daha iyi biliyordur ama bendeniz Galatasaray’da Leao’yu, Fenerbahçe’de Oppong’u on birde bekliyordum. Lukaku ve İrfan Can da benim için başka iki sürprizdi.
Bu durumda, stoper Archie Brown ve formuyla değil kariyeriyle sahada yer alan tek forvet Lukaku’nun performansı şimdiden merak konusuydu.
Maç başladı ve İsmail Kartal’ın soyunma odasındaki taktiği belli oldu. “Sert oynuyoruz ve bütün topları Lukaku’ya şişiriyoruz.” İkisi de Fenerbahçe’ye zarar olarak döndü. Sertlik arka arkaya sarı kartları, Lukaku’ya gönderilen toplar hayal kırıklığını getirdi.
Adamın adı “zafer”
29’da Barış’ın, 41’de Sanchez’in asistini gole çeviren Victor Osimhen, 12 dakikada derbiye damgasını vurdu. İki tarafın oyununa bakınca, Ederson’un kurtarışları ve Fenerbahçe’nin hiç şut atamaması sebebiyle, ilk yarıdaki 2-0’la maç bitmiş görünüyordu.
Fakat Fenerbahçe ikinci yarıya gerçek kimliği ile çıktı. Başarılı paslaşmalarla baskı kurdular. Galatasaray’ı ablukaya aldılar. Bu baskının haber verdiği gol, müthiş bir vuruşla geldi. Oğuz’un pasında İrfan Can -Abdülkerim’e rağmen- röveşatayı yapıştırdı ve maça heyecan getirdi.
Bitime on dakika kala, iki teknik adam da iyi oynayan oyuncularını çıkardı! Okan Buruk, Batrakov ve Yunus’u, İsmail Kartal, İrfan Can ve Oğuz’u sahadan çekti. Skriniar’ın kafa şutunu Lemina çizgiden, Sane’nin vuruşunu Ederson cepheden çelince, maçın kalan kısmı kimseye yar olmadı.
Maç sonu olaylara girmeyeceğim. Sadece şunu söyleyebilirim: Başka liglerde efendi efendi oynayan futbolcular, Türkiye’ye gelince bize ayak uyduruyor. Hakem Atilla Karaoğlan avantajları iyi, dönüp kart göstermede kötüydü.
Maçın adamı: Victor Osimhen
