Kaydet
a- | +A

Osmanlı Devleti'nin ikinci şeyhülislâmı olan Fahreddîn-i Acemî hazretleri, 1460 (H.865) senesinde Edirne’de vefât etti.

Dârülhadîs Câmii önüne defnedildi.

Bu zât bir gün şunu anlattı sevdiklerine;

Nemrut, İbrâhim Aleyhisselâmı içine atmak için büyük bir “ateş” yakmıştı.

O ara bir karınca, ağzında su, ateşe doğru gidiyordu.

Ona sordular ki:

“Ey karınca! Böyle nereye gidiyorsun?”

Dedi ki:

“Şu ateşi söndürmeye.”

“O ateş, bu bir damlacık su ile söner mi hiç?”

“Sönmez elbet.”

“Öyleyse niye kendini yoruyorsun?”

Karınca;

“Ben tarafımı belli ediyorum, İbrâhim Aleyhisselâmın yanmasını istemiyorum. O ateşi söndürmek isteyenlerin tarafındayım” dedi.

● ● ●

Yine gördüler ki, bir yılan, devamlı, o ateşe üflüyor.

Merak ettiler.

Sordular ona da:

“Sen ne yapıyorsun öyle?”

“Ateşe üflüyorum.”

“Neden?”

“Ateş büyüsün diye. Çünkü ben, İbrâhimin yanmasını istiyorum. Onu yakmak isteyenlerin tarafındayım” dedi.

ÖNE ÇIKANLAR