"Benim gördüğümü siz de görseydiniz!.."
Sevgili Peygamberimizin bekçileri, kapıcıları yoktu.
Herkes kolayca yanına gelip, derdini anlatırdı.
Hayâsı da çoktu.
Edep sâhibiydi...
Konuştuğu kimsenin yüzüne bakmaya utanırdı!
● ● ●
Peygamber Efendimiz “aleyhissalâtü vesselâm” kimsenin aybını yüzüne vurmaz, kimseden şikâyet etmez, arkasından söylemezdi.
Bir kimsenin sözünü veya işini beğenmezse;
“Bâzı kimseler neden şöyle yapıyorlar?” diye ortaya söylerdi.
● ● ●
Peygamber Efendimiz “aleyhisselâm; Allahü teâlânın sevgilisi, resûlü ve makbûlü idi.
Buna rağmen;
“Allahü teâlâyı en iyi tanıyanınız ve Ondan en çok korkanınız, benim! Benim gördüğümü siz de görseydiniz, az güler, çok ağlardınız!” buyururdu.
● ● ●
Sevgili Peygamberimiz “aleyhisselâm” çok cömert idi.
Yüzlerle deve ve koyunlar bağışlar, kendisine bir şey bırakmazdı.
Nice katı kalpli kâfirler, bu ihsânlarını görerek îmâna gelmişlerdir.
Kendisinden bir şey istendikte ‘yok’ dediği hiç işitilmedi.
O şey varsa verirdi.
Yoksa sükût ederdi...
