Kaydet
a- | +A

Peygamber Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem), ahde vefa konusunda çok titizdi. Şöyle ki:

Henüz peygamberliğini tebliğ etmemişken alışveriş yapmıştı bir kişiyle.

Bir miktar borçlanıp ödeme hususunda anlaştılar.

Falan gün falan saatte, bir yerde buluşup ödeyecekti borcunu.

***

O gün geldi.

O saat oldu.

Efendimiz, anlaştıkları yere gitti.

Ama adam yoktu ortalarda.

***

Ertesi gün yine gitti.

Adam yine yoktu...

O yere gelmemişti.

Üçüncü gün yine gidip aynı yerde bekliyordu ki o kimse geldi nihayet.

***

Ama çok mahcuptu.

"Özür dilerim!" dedi.

İki gün de unuttuğunu söyledi.

Ama Efendimizi çok sevmişti.

Peygamberlik ilan edilince koştu hemen.

İlk iman edenlerden oldu.

***

Yine Hayber'den dönülüyordu.

Bir Yahudi kadını bir eti zehirleyip kızarttıktan sonra Peygamber Efendimize getirdi ve kendisine "Bu eti sizin için kızarttım... afiyetle yiyiniz" dedi.

Efendimiz yemedi o eti.

Eshabına da yedirmedi.

***

Zira et zehirliydi!

Onun için yemedi.

Kadın, ete zehir kattığını itiraf ettiği hâlde yine cezalandırmadı onu.

O da bu merhameti gördü.

İnsafa geldi.

Şehadeti söyleyip imanla şereflendi.

>> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com