"Bu gömleğimi o fakîre veriniz!"

Ebül Hasen Büşencî hazretleri, Horasan'da yetişen evliyânın büyüklerindendir.

Bir gün helâda bulunduğu bir sırada, hizmetçisini çağırdı.

Kapının arkasından gömleğini uzatarak;

“Bunu, falan fakîre ver" buyurdu.

Hizmetçi;

"Peki efendim" dedi.

Ve gömleği o fakîre verip geldi.

Sonra da;

"Efendim, bunu dışarı çıkınca söyleyemez miydiniz? Orada söylemenizin hikmeti neydi, anlıyamadım" diye arz etti.

Cevap bekledi.

Bunun üzerine;

"O hayırlı düşünce orada hatırıma geldi. Dışarı çıkıncaya kadar nefsimin beni bu düşünceden caydıracağından korktum! Nefsime çok kısa zaman da olsa itimat edemedim" buyurdu.

● ● ●

Bir gün bu büyük zâta;

“Efendim, namaz kılarken, kalp ne ile meşgul olmalı?” diye sordular.

Buyurdu ki:

“Namazla meşgul olmalıdır.”

Sordular:

“Namazın nesiyle efendim?”

Cevâbında;

“Farzlarını, vâciplerini, sünnetlerini, müstehaplarını ve her edebini en mükemmel şekilde yapmayı düşünmekle” buyurdu...