"Bu, takvâ kuşudur"

Sehl bin Abdullah-ı Tüsterî hazretleri, Horasan evliyâlarındandır. Kendisi anlatıyor:

Bir gece rüyâ gördüm.

Bütün insanlar büyük bir meydanda toplanmışlardı.

Onlara sordum ki:

“Niçin toplandınız?”

Cevâben;

“Kıyâmet koptu” dediler.

O ara bir “kuş” gördüm.

Uçarak geldi ve mahşer ehlinden bâzısını kanatları üzerine alarak cennete götürdü.

Kendi kendime;

“Bu kuş nedir?” dedim.

Doğrusu merak etmiştim.

O ara bir “kâğıt” belirdi havada.

Uzanıp onu aldım.

Baktım, üzerinde;

“Bu, takvâ kuşudur” yazıyordu.

Kendi kendime;

“Dünyada haramlardan kaçanlara ne mutlu” dedim.

Zîra insanlar mahşer meydanında sıkıntıdan kıvranırken onlar, sevinç içinde cennete uçmuşlardı...

● ● ●

Bir gün de bazı sevdikleri, Sehl bin Abdullah hazretlerine;

“Bedbaht olmanın alâmeti nedir efendim?” dediler.

Cevâbında;

“İlmi olup da amel yapmamak ve ameli olup da ihlâsı olmamaktır” buyurdu.

Ve ekledi:

“Üçüncü alâmetiyse bir velî sohbetine kavuşamamaktır. Zîra bir Allah adamını bir evliyâ zâtı tanımamak veyâ onu görüp de hüsn-ü kabul görmemek, kötü bahtlı olmanın en büyük nişanıdır.”