Kaydet
a- | +A

Bir gün Server-i Enbiya (sallallahü aleyhi ve sellem) mescidde otururken Cebrail aleyhisselam geldi. Efendimiz, Hazret-i Cibril ile söyleşirken Sahabe-i Kiram (aleyhimürrıdvan) birer ikişer mescid-i şerife gelip Seyyid-i kâinatı meşgul görüp bildiler ki Hazret-i Cebrail ile söyleşir.

*

Bir yere çöktüler.

Ve sükût ettiler.

O sırada Hazret-i Ali içeri girdi.

Selam verip oturdu.

Sonra Hazret-i Osman geldi.

Selam verip oturdu.

*

Hazret-i Ebu Bekr gelip selam verdi.

Cebrail aleyhisselam onu gördü.

Hemen ayağa kalktı.

Efendimiz de kalktı.

Cümle Eshab da kalktılar.

Ama hayret etmişlerdi.

Zira Fahr-i Âlem Efendimiz, Eshab-ı güzinden hiç kimse için ayağa kalkmazlardı.

Merak edip sordular.

*

Efendimiz buyurdu ki:

"Ebu Bekr mescide girdi.

Cebrail onu gördü.

Saygı ile ayağa kalktı.

O kalkınca ben de kalktım.

Ama merak ettim.

Ve kendisine;

"Yâ kardeşim Cebrail, Ebu Bekr'e niçin tazim ettiniz?" diye sordum.

Bana cevaben;

"Yâ Resulallah! Ebu Bekr benim hocamdır. Ona hürmet için ayağa kalktım" dedi.

"Neden hocandır?" dedim.

Şöyle izah etti: (Devamı yarın)

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com