Cennet gibi oldu her yer

Behâeddîn Zekeriyyâ hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Hindistan velîlerindendir. Bu zât orada hem İslâmiyet’i yaydı hem de halkın refahı için çalıştı.

Şöyle ki;

Sulama kanalları ve kuyular açtırdı.

Tarlaları sulattı tamamen.

Öyle ki, kurak yer kalmadı.

Cennet gibi oldu o yerler.

Kendi de çok “zengin”di...

Bütün servetini, İslâm’ı yaymak için dağıttı. Talebesinin bir ihtiyâcı olsa, şahsî malından karşılardı.

● ● ●

Mültan'da “kıtlık” oldu bir sene.

Vâli yardım istedi bu zâttan.

O kadar tahıl ve para verdi ki, “kıtlıktan” kimse zarar görmedi o havâlide.

Talebesine lezzetli yemekler hazırlatır, kendi de hazır bulunurdu sofrada.

Hem sohbet ederdi.

Hem yemek yerdi.

Onlara lokma ikrâm ederdi. Bundan, talebeleri çok hoşlanır ve daha bir “ihlâsla” severlerdi kendisini.

● ● ●

Bir gün bâzı gençler “Efendim, insana önce lâzım olan şey nedir?” diye sordular bu zâta.

Buyurdu ki:

“Önce lâzım olan şey; îtikadını ehl-i sünnet âlimlerinin bildirdiğine göre düzeltmektir.”

Bir gün de;                                          

“En mühim ibâdet nedir efendim?” diye sordular

Buyurdu ki:

“Beş vakit namaz kılmaktır. Namaz, ibâdetlerin hepsini kendinde toplayan ve insanı Allahü teâlâya en çok yaklaştıran bir ibâdettir.”