Çocukken belliydi…

Manisa'nın Akhisar ilçesi, Beyoba köyünde medfun bir Hak dostu var.

Hacı Bektaş Dede “rahmetullahi aleyh”

Bu zâtın, ileride “yüksek bir velî” olacağı, daha çocukluğunda belliydi.

Şöyle ki;

Abdestsiz biri, onu kucağına almak istese, gitmezdi meselâ.

Yine o doğduğunda ramazandı.

Gündüzleri süt emmezdi.

İftar olunca emerdi ancak.

İlk defa söylediği söz;

“Lâ ilâhe illallah” oldu.

● ● ●

Beş yaşındayken babası hastalandı bir gün.

Doktorlar çâre bulamadılar.

Mübârek çocuk yanından ayrılmıyordu babasının.

Yakınları;

“Evlâdım! Bak baban çok hasta, haydi duâ et de iyileşsin” dediler.

Minik Hacı Bektaş;

“Artık çok geç!” dedi.

Ordakiler şaşırıp;

“Neden?” dediler.

Cevâbında;

“Resûlullah Efendimiz teşrîf ettiler. Ayrıca melekler de ellerinde cennet elbiseleriyle geldiler. Babamı götürecekler” dedi.

Çok üzgündü.

Onlara döndü.

Ve derin bir nefes alıp;

“Şimdi duâ etmenin faydası yoktur” dedi.

Tam o esnâda babası “Allah!” dedi.

Ve rûhunu teslim etti...