Kaydet
a- | +A

Şam'da vefat eden velilerden Ebu Müslim Havlânî hazretleri, bir gün sevdikleriyle bir bahçede sohbet ediyorlardı.

O ara biri geldi.

Bu zata dönüp;

"Hocam, eski evliyalarda çok kerametler görülürmüş. Mesela yerden bir avuç toprak alsalar, toprak onun elinde 'altın' olurmuş" deyiverdi.

Mübarek eğildi.

Biraz toprak aldı.

Sonra ona dönüp; "Böyle mi?" diyerek açtı avcunu. Oradakilerin gözleri fal taşı gibi açıldı o anda. Zira büyük velinin avcundaki toprak "altın" olmuştu. Onların şaşkınlığı sürerken; "Toprağı altın yapmak marifet değildir" buyurdu.

Tekrar şaşırdılar.

Ve ona sordular:

"Marifet nedir öyleyse?"

"Asıl marifet, ölü kalpleri diriltmektir. Yani insanların kalbinden dünya sevgisini çıkarıp, yerine Allah sevgisini yerleştirmektir ki, en büyük keramet budur işte" buyurdu.

İTİRAZ ETTİ AMA...

Dinleyenlerden biri;

"Hayır" dedi içinden.

Bu sözüne itiraz etti. Kalbinden; "Toprağı altın yapmak daha büyük keramettir" diye düşünüyordu ki, mübarek zat ona dönüp; "Bu dünyanın tamamı altın olsa ve hepsini sana verseler, bununla ahiretini kurtarabilir misin? diye sordu.

Adam şaşkın halde;

"Kurtaramam" dedi.

Çok da mahcup oldu.

O zaman büyük veli; "Ama bir kimsenin kalbinde 'Allah sevgisi' olursa, o, hem dünya, hem de ahiret saadetine kavuşur ki, mühim olan da işte budur" buyurdu.

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com