Kaydet
a- | +A

Hazret-i Fatıma-tüz-Zehra küçük yaştayken, annesi Hatice-tül-Kübra (radıyallahü anhüma) vefat ettiği için, Resulullah Efendimiz onu, büluğ yaşına kadar yanından ayırmadı.

Onu bizzat yetiştirdi.

Kendisi terbiye etti.

***

Bir gün Hazret-i Fatıma Resûl-i Ekrem'in huzuruna girmişti. Efendimiz ona bakıp evlenme çağına geldiğini müşahede ettiler/gördüler.

Kureyşten çokları istedi.

Ama kimseye vermediler.

Soranlara da "Onun işi, Hak teâlânın buyruğuna bağlıdır" buyurdular.

Bir gün Hazret-i Ebu Bekir, Hazret-i Ömer ve Sa'd İbni Muaz bu işi konuşup "Fatıma'yı, Ali'den gayri herkes istedi. Kimseye iltifat olunmadı" dediler.

Sebebi ne idi?

Bunu düşündüler.

Ve merak etiler

Hazret-i Ebu Bekir "Zannederim ki bu devlet Ali'ye nasip olur. Gelin Ali'ye varıp bu meseleyi açalım. Fakirliği öne sürerse ona yardım edelim" dedi.

Onlar bunu dinlediler.

"Evet iyi olur" dediler.

Hazret-i Sa'd "Yâ Eba Bekir! Sen her hayırda öndesin. Kalk, biz sana yoldaş olalım" dedi. Üçü kalkıp İmam-ı Ali'nin evine gittiler.

***

O esnada Hazret-i Ali Ensar'dan birinin hurmalığına su veriyordu.

Onları görüp sevindi.

Ve yanlarına koştu.

Hazret-i Ebu Bekir "Yâ Ali! Fatıma'yı çok kimseler istedi, kimseye iltifat olunmadı. Sen niçin istemezsin?" dedi. (Devamı yarın)

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com