Fakirliği severdi

Sevgili Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem), fakirliği severdi. Doyuncaya kadar yediği görülmedi.

Bazan ekmeğine sirkeyi katık edip yer, bazan da katıksız yerdi.

***

Evinde iki üç ay hiç yemek pişmediği olurdu. Vefat ettiğinde, zırhı bir Yahudi'de çıkmıştı.

Araştırdılar.

Anladılar ki:

Mübarek zırhını "az arpa" karşılığında rehin vermişti o Yahudi'ye.

***

Efendimiz, çok da merhametliydi.

Kendisini öldürmek isteyenleri bile affeder, hatta hayır dua ederdi onlar için.

***

Nitekim Hazret-i Ömer bir gün "Anam babam yoluna feda olsun yâ Resulallah! Ne kadar merhametlisin ki; nübüvvetini inkâr ettiler, seni Mekke'den çıkardılar, üzerine saldırıp dişini kırdılar da yine onlara bir bedduada bulunmadın, hatta hayır dua ettin" dedi.

***

Yine bir harpten dönülmüştü.

Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem), ganimet mallarını dağıtıyordu.

O esnada biri geldi.

Bu, cahil bir köylü idi.

Efendimize yaklaştı.

Laubali bir tavırla "Ganimet taksiminde adaletli ol!" dedi.

***

Efendimiz, onun bu sözünü işitti.

Fevkalade üzüldü!

Ama yine kızmadı.

Hoş gördü onu.

Ve yumuşaklıkla cevap verip "Ben adil olmazsam kim adil olur? Ben peygamber olarak adalet yapmakla mükellefim; aksi takdirde dünya ve ahiretim yıkılır" buyurdu.

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com