"Fütüvvet nedir efendim?"

Hallâc-ı Mansur hazretlerine bir gün bir kimse geldi.

Ve bu zâta;

“Tasavvufta fakirlik nedir?” diye sordu.

O anda zindandaydı.

Adam bakınca, zindanın duvar taşlarının “altın” ve "gümüş" olduğunu fark etti.

Çok şaşırdı.

Bu defa da;

“Fütüvvet nedir?” diye sordu.

Cevâben;

“Bu gece anlarsın” buyurdu.

Adam merak içinde eve gitti.

Ve o gece rüyâ gördü.

Rüyâsında kıyâmet kopmuş ve bütün insanlar bir meydanda toplanmışlardı.

Bir aralık Hallâc-ı Mansur hazretlerini gördü yanında.

Ve bir ses duydu;

Gâipten geliyordu.

“Ey Mansur! Seni seven cennette, sevmeyen cehennemde olacaktır” buyuruluyordu.

Hazret-i Mansur bu nidâyı duydu.

Ve ellerini açıp;

“Yâ Rabbî! Beni sevmeyen kulları da affet” diye yalvardı.

Adam bu gördüklerinden bir mânâ çıkarmaya çalışıyordu ki; büyük velî o kimseye dönüp;

“İşte fütüvvet budur” buyurdu.