İnsan kötü kalpli olunca…
Allah dostlarından ve Niğde'de medfun olan Kemâl Ümmî hazretleri, bir gün şunu anlattı:
İyi kalpli bir vezir, yoksullara devlet hazînesinden borç para veriyor “ne zaman ödeyeceğim?” diye soranlara “Pâdişah ölünce” diyordu.
Kötü kalpli biri bunu duydu.
Hemen koştu Pâdişah'a:
“Hükümdârım! Sizin veziriniz devlet hazînesinden halka borç para dağıtıyor. Vâdesini de sizin ölümünüze bağlıyor” dedi.
“Niçin böyle yapıyor?”
“Demek ki niyeti kötü Sultân'ım. Sizin bir an önce ölmenizi istiyor. Siz ölünce de, paraları zimmetine geçirecek.”
Pâdişah endişelendi.
Ve çağırıp sordu vezire:
“Sen böyle böyle yapıyormuşsun, doğru mu?”
“Evet doğru Pâdişah'ım.”
“Niçin böyle yapıyorsun?”
“Çok yaşamanız için.”
Hükümdar sordu:
“Nasıl yâni?”
“Hünkârım, her borçlu, borcunun vâdesinin çabuk dolmasını istemez. Geç gelsin diye duâ eder, öyle değil mi?”
“Evet, öyledir.”
Vezir bu defa,
“İşte benim borç verdiğim kimseler de, borçlarının vâdesi çabuk dolmasın diye, size uzun ömür diliyor, ölmemeniz için gece gündüz duâ ediyorlar” dedi.
Pâdişah rahatladı...
Bu veziri çok sevdi.
Ve o gammazcı adamı cezâlandırdı...
