Kendini yorma!
Bağdat evliyâsından olan Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerinin cenâzesini yıkayan kişi, suyu bu zâtın gözlerinin içine ulaştırmak istedi.
Ama başaramadı.
Zîra gözleri kapalıydı.
Ve hiç açılmıyordu.
O ara bir “ses” duydu...
Gâipten geliyordu...
“Ey kişi! Kendini yorma. O gözler, Allah'ın aşkıyla kapanmıştır. Rabbinin cemâlini görmeden açılmazlar” diyordu.
Cenâzesi yıkandı.
Sonra kefenlendi.
Cenâze namazı kılındı.
Ve kabrine defnedildi.
Bir dostu, onu rüyâda gördü.
Heyecanlandı.
Ve kendisine;
“Münker ve Nekir'e ne cevap verdiniz?” diye sordu.
O da şöyle anlattı:
Münker-Nekir melekleri geldiler.
Ve sordular ki:
“Rabbin kimdir?”
Onlara dedim ki;
Bu sorduğunuzu, Hakk teâlâ, ‘kâlu-belâ'da sormuştu.
“Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” demişti.
Ben de cevap verip;
“Evet yâ Rabbî... Elbette sen bizim Rabbimizsin” demiştim.
Böyle söyledim.
Ve onlara dönüp;
“Şimdi tekrar niçin soruyorsunuz?” dedim.
Melekler birbirine baktılar.
“Doğru söylüyor” dediler.
Ve mezarı terk ettiler...
