Kaydet
a- | +A

Evliyânın büyüklerinden Bâyezid-i Bistâmî hazretlerine, bir gün;

- Mürşidiniz kimdir efendim? diye sordular.

Büyük velî;

- Mürşidim bir kadındır, buyurdu.

Anlamayıp durakladılar.

Sonra hayret içerisinde;

- Anlamadık efendim, biraz izah eder misiniz? dediler.

Şöyle îzah etti:

- Ben, aşk-ı ilâhî ile kendimden geçmiş halde bir yolda yürüyordum ki, bir kadına rastladım. Sırtında "un çuvalı" vardı ve kan ter içerisinde zor götürüyordu.

Beni görünce;

- Az yardım eder misin? dedi.

Cevap olarak;

- İsterdim, ama benim de gücüm yetmez diyecektim ki, vazgeçtim. O ara kafes içinde bir arslan gözüme ilişti.

Yanımıza gelmesi için kalbimden duâ ettim.

Hayvan, kafesten çıkıp geldi.

Ben o çuvalı kadından alıp o arslanın sırtına yükledim ve;

- Haydi bacım, bu hayvan sana yardım etsin, dedim.

Dedim ama, böyle açık kerâmet gösterdiğim için pişman oldum.

Kadın geri geldiğinde;

- Arslan dediğimi yaptı mı? diye sordum.

Kadın cevaben;

- Evet yaptı, ama sen o hayvana zulmettin, dedi.

- Neden? deyince;

- Çünkü arslan yük hayvanı değildir. Yük taşıttırmakla ona zulmettin, dedi.

Düşününce hak verdim kadına.

- Doğru söylüyorsun, dedim.

Ve ağlayıp, çok istiğfâr ettim.

Affetmesi için Rabbime yalvardım.

İşte o günden sonra, bana;

- Senin hocan kim? dediklerinde, o kadını hatırlarım. Bana mühim bir şey öğretmişti çünkü...

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com