Niçin ağlıyorsun?

Anadolu'da yetişen evliyâdan Behrullah Efendi “rahmetullahi aleyh”, Tokat'ın Erbaa ilçesine bağlı Eksel (Koçak) köyündendir.

Bu zât anlatıyor:

Bir Allah dostu, ölüm hâlinde olan başka bir Allah dostunu ziyârete gittiğinde, onu ızdırap içinde inleyip gözyaşı döktüğünü gördü!

Çok üzüldü!

İyice yaklaştı.

Ve kendisine;

“Allahü teâlâya kavuşacaksın, şimdi ağlayıp inlemek zamanı mıdır?” dedi.

O da cevaben;

“Bu zamana kadar yaptığım ibâdet ve tâatlarım kabul olunmadıysa hâlim nice olur, ona ağlıyorum!’ buyurdu.

Ziyârete gelen;

“Eyvâh!” dedi.

Ve ardından;

“Şu zâta bakın ki, amellerinin kabul olunmamış olmasından bu kadar korkuyor! O böyle söylerse, bizim hâlimiz nice olur?” dedi

Tövbe ve istiğfâr eyledi.

Vefatı istediği gibi oldu.

Öyle zayıftı ki, bir deri kemikti...

● ● ●

Bir gün bâzı dostları;

“Efendim, duâlarımızın kabul olması için, bizlere ne tavsiye edersiniz?” diye sordular.

Büyük velî cevâben;

“Büyükleri, Allah dostlarını vesîle ederek duâ edin... Yâni ‘filân evliyânın hürmetine’ diyerek duâ edin. O zaman kabul olur duâlarınız” buyurdu.