“Niçin ağlıyorsunuz efendim?”

Aslen Tirmizli olup Belh şehrinde yetişen velîlerden Ebû Bekr-i Verrak hazretleri öldükten sonra, bir sevdiği onu rüyâda gördü.

Baktı ki hıçkırarak ağlıyor...

Çok üzüldü!

Yanına yaklaştı.

Ve “Niçin ağlıyorsunuz efendim?” diye sordu.

Cevâbında;

“Ey kardeşim! Öldüğüm günden beri hep böyle ağlıyorum” buyurdu.

Adam merak etti:

“Neden efendim?”

Buyurdu ki:

“Burası Müslüman kabristanı, ama îmânla gelebilen maalesef pek az.

Şöyle ki, on kişiden, ancak bir kişi îmânla geliyor buraya. Nasıl ağlamayayım!”

● ● ●

Bir gün de sevdikleriyle sohbet ediyordu ki “Allahü teâlâ bir kulunu severse ona iki nîmet verir” buyurdu.

Sordular:

“Onlar nedir efendim?”

Buyurdu ki:

“Birinci nîmet, sevdiği bir kulunu tanıtır ona.”

Sordular:

“Sevdiği kuldan maksat nedir hocam?”

Buyurdu ki:

“Hakîkî bir İslâm âlimidir, Allah dostu bir velîdir. Bu büyük zâtları tanıtır ve sevdirir onları.”

Sordular yine:

“İkinci nîmet nedir hocam?”

Buyurdu ki:

“Hayırlı bir iş, yâni insanların dünyasına veyâ âhiretine faydası olan bir iş nasip eder ona.”