Kaydet
a- | +A

Kabr-i şerîfi Delhi’de bulunan büyük velî  Mazhar-ı Cân-ı Cânân hazretleri, bir gün şunu anlattı sevdiklerine:

Resûlullah Efendimiz bir gün bir “kabileye” vardı.

Yahûdîler toplanmış.

Tevrat okuyorlardı.

Resûlullah gelince okumayı kestiler.

Efendimiz sordu:

“Niçin sustunuz?”

Kimseden ses çıkmadı.

Nûr yüzlü bir “ihtiyar” kalktı:

“Ben söyleyeyim mi?”

“Peki sen söyle.”

Arz etti ki:

“Tevrat'ta âhir zaman peygamberinin üstün vasıflarını okuyorlardı. Siz gelince sustular.”

Efendimiz;

“Peki, kaldıkları yerden sen oku!” buyurdular.

İhtiyar okumaya başladı.

Okurken Resûlullah’ı süzüyordu gizlice. O sayfayı bitirince artık dayanamadı.

Sevgiyle bakıp:

“Vallahi o zât sensin!” dedi.

Ve okudu şehâdeti.

Rûhunu teslim etti.

Ne güzel son!..

● ● ●

Bu büyük velîye bâzı gençler;

“Efendim, Ehl-i sünnet bir Müslüman, cehenneme girecek mi acaba?” diye sordular.

Cevâbında;

“Eğer günahları çok ve bunlar tövbe ve istiğfâr ile veya şefâat ile affolunmadı ise, bu günahları kadar cehennemde yanması câizdir” buyurdu.

ÖNE ÇIKANLAR