Okuyuşunu beğenmediler!

Büyük velîlerden Ebû Alî Sekafî hazretleri, Nişâbur’da doğdu. Ve orada vefât etti.

Bu zâtın ziyâretine, biraz fıkıh bilgisi olan üç genç gelmişti bir gün.

Oturup sohbet ettiler.

Sonra yatsı ezânı okundu.

Büyük velî imâm oldu.

Cemaatle kıldılar namazı.

Ancak, mübârek zâtın okuyuşunu beğenmedi bu (bilmiş) kişiler.

Tecvîde uygun bulmadılar.

Gece, o evde misâfir kaldılar.

Üstelik, aleyhinde konuştular bu Allah dostunun.

Derken sabah oldu.

Abdest almak için bahçeye çıktılar.

Fakat o da ne?!..

Kocaman bir ayı vardı dışarıda.

Bunlara saldıracak gibiydi.

Fırsat kolluyordu sanki.

Çok korktular tabii.

Ne yapacaklarını şaşırdılar.

Korkudan titremeye başladılar!

O sırada içeriden çıktı mübârek zât.

Hayvan onu görünce, koştu.

Bu zâtın etrafında dönmeye başladı.

Yüzünü gözünü ayaklarına sürdü.

Ve hürmetle oturdu karşısında.

Özür diliyordu âdeta.

Sonra da başını önüne eğdi.

Mahcup vaziyette uzaklaştı oradan.

Hem de geri geri.

Aynen bir suçlu gibi.

Adamlar bunu gördüler.

Ama inanamadılar gördüklerine.

Anladılar hatâlarını.

Bu zâtın büyüklüğünü kabul edip, özür dilediler kendisinden...