"Sen bizden ayrılma!.."
İbni Nüceyd hazretleri, evliyânın büyüklerindendir.
Kendisi anlatıyor:
Gençliğimde çok günah işlerdim.
Ebû Osmân-ı Hayrî hazretlerini gördüm.
Onun huzurunda tövbe ettim.
Ve sohbetiyle şereflendim.
Ama bu, uzun sürmedi.
Yine günâhlara daldım.
Ve hocamın sohbetlerini terk ettim.
Utancımdan ona görünmemeye çalışır, beni görmesin diye âdeta kaçardım ondan.
Bu da çok sürmedi.
Bir gün yakalandım.
Mübârek, beni görünce;
"Yavrucuğum, kötü arkadaşlardan ayrıl, bize gel. Onlar sana düşmandır. Sen günah işlediğinde sevinirler. Düşmanı sevindirme" buyurdu.
Çok utandım.
Hemen tövbe ettim.
Ve bir daha ayrılmadım o kapıdan.
● ● ●
Yine o anlatır ki:
Bir gün hocam Ebû Osmân-ı Hayrî hazretleri, sınır boylarındaki Müslümanların ihtiyâçları için halktan maddî yardım istedi.
Ama umduğunu bulamadı.
Ve buna çok üzüldü.
Ben de üzüldüm.
Yatsıyı kılmıştık.
Mübârek huzuruna vardım.
Kendisine bir (kese) verdim.
İçinde (bin dînar) vardı.
Hocam çok sevindi.
Bana çok duâ etti.
Bu duâ da bana yetti.
