Kaydet
a- | +A

Ebül Hasen Büşencî hazretleri, Horasan'da yetişen evliyânın büyüklerindendir.

Bu zât bir gün yolda yürürken, gencin biri gelip, ensesine bir “tokat” vurdu ve gitti!

Halk bunu gördü.

"Sen ne yaptın? O zât evliyânın büyüklerinden Ebül-Hasen Büşencîdir" dediler.

Genç bunları duydu.

Ve çok üzüldü!

Hemen geri dönüp Hazret-i Ebül-Hasen'in yanına geldi.

Çok özür diledi.

Ve affını istedi.

Ebül Hasen hazretleri, o gence;

"Sen rahat ol evlâdım! Ben hakkımı helâl ettim. Ama bu hakâret ve bu tokat sizden gelmedi" buyurdu.

Genç suâl etti:

"Kimden geldi?"

"Allahü teâlâdan geldi. Demek; bir kabâhatimiz var ki, bu hâl geldi başımıza" buyurdu.

Tövbe istiğfâr ederek, yoluna devam etti.

● ● ●

Bu zât bir sohbetinde;

“İbâdet yapanların kendilerini beğenmeleri, fâsıkların günahlarından daha kötüdür” buyurdu.

Ve şunu anlattı:

Bir velî, câmide îtikâf yapıyordu.

Sonra birden çıkıp gitti.

“Niçin çıktınız?” dediler.

“Hâfızların, kendilerini beğendiklerini görüp, onlardan kaçtım” buyurdu.

ÖNE ÇIKANLAR