Kaydet
a- | +A

(Dünden devam)

Ömer bin Hattab'ın hiddeti arttı. Öfkesine öfke kattı. Nuaym'a döndü.

Ve bütün hiddetiyle:

"Demek öyle, anlaşılan sen de onlardansın. Öyleyse önce senden başlayayım!" dedi.

Ve sağ eli hızla kılıcının kabzasına gitti.

***

Nuaym korktu.

Geri adım attı.

Ve "Hayır yâ Ömer! Ben ecdadımın dînindeyim. Ama sana çok garip bir haberim var" dedi

Ömer merak etti:

"Neymiş o haber?"

"Kız kardeşin Fatıma."

"Ne olmuş Fatıma'ya?"

"Kocası Said ile birlikte Müslüman oldular. İstersen onlardan başla. Ne de olsa biri kız kardeşin, öbürü enişten."

***

Ömer durdu.

Hiç ummadığı bir şeyi işitmişti.

Fena şaşırdı.

Ve inanmadı.

Hemen itiraz etti:

"Hayır olamaz!"

Nuaym:

"İnanmazsan git öğren. İşte evleri orada, uzak değil" dedi.

***

Ömer'in aklı karıştı.

Ne yapacağını şaşırdı.

O yöne doğru gitti.

Hem hızlı adımlarla.

Nuaym'ın gayesi, hedef şaşırtmaktı. Yani onu Efendimiz'den uzaklaştırmak için zaman kazanmaktı.

Oyalama taktiğiydi.

Ve taktik tutmuştu. (Devamı yarın)