Kaydet
a- | +A

Bir gün Efendimiz "aleyhisselâm", Hazret-i Alî ile cemaatle namaz kılıyorlardı.

Ebû Tâlib gördü.

Oğlu Ca'fere dönüp;

"Haydi sen de var, Muhammed'in sol yanında dur.

Onlarla beraber sen de namâz kıl" dedi.

Ca'fer-i Tayyâr;

"Peki babacığım" dedi.

Koşup namaza durdu.

Resûlullah hazretleri selâm verdiğinde gördü ki, Ca'fer de gelmiş, yanında namaza durmuş.

Gönlü şâd oldu.

Namâz bitince;

"Yâ Ca'fer! Sana müjdeler olsun ki, Hak teâlâ sana iki kanat verir. Yer yüzünden Cennete uçarsın!" buyurdu.

BEŞİĞİNİ SALLARDI

Resûlullah Efendimiz hazret-i Alî'nin beşiğini sallar, Onu kucağına alır, gezdirip getirirdi. Ne vakit Resûlullah Efendimiz o eve gelse, Alî uykuda olsa bile farkına varırdı.

Hemen uyanırdı.

Sevinir şâd olurdu.

Kollarını beşikten çıkarır, ellerini Resûlullahın boynuna sarardı.

O da alıp, bağrına basardı.

Bir gün yine böyle oldu.

Fâtıma Hâtun gördü.

Ve Efendimize;

"Yâ Muhammed!

Müsaade edin, çocukla biz ilgilenelim" dedi.

Resûl-i Ekrem;

"Siz bu çocuğu bana vermiştiniz ya.

Bu benim çocuğumdur, siz karışmayın!" buyurdu.

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com