Adalet boşluğu

Dün Danıştay Başkanı''nı dinledim.

O uzun konuşmayı dikkatle dinleyen ve hukukçu olmayan biri ne anlar?

Ben şunu anladım:

Her işin başı yargı bağımsızlığı..

Peki bağımsız yargı nasıl olur?

Konuşmadan anladığını özetle derseniz şöyle anlaşılıyor:

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu''ndan Adalet Bakanı ve Müsteşarı çıkarılırsa..

Yüksek yargı üyelerinin bir kısmı şimdi olduğu gibi Cumhurbaşkanı tarafından değil de tamamı yüksek yargı mensupları tarafından seçilir, atanırsa yargı bağımsız olur.

Bu talebe göre Anayasa Mahkemesi üyelerinden herhangi birinin görev süresi dolunca diğerleri toplanacak, aralarına alacakları yeni üyeyi tespit edecek.

Yargıtay öyle..

Danıştay öyle..

Karışanları görüşenleri olmayacak.

Para lazım olunca verilecek.

Bina lazım olunca yapılacak.

Yeni bir düzenleme yapılacaksa danışılacak..Bu düzen böyle gidecek..

...

Danıştay Başkanı anayasa değişikliğine de cevaz veriyor.

Ama şartları var.

Değiştirilemez maddelere ve uzantılarına dokunmamak kaydıyla..

Devletin kuruluş felsefesine aykırı olmamak kaydıyla..

Toplumun bütün kesimlerinin mutabık kalabileceği düzenlemeler yapılabilir, diyor.

Yani yapılamaz, diyor.

Zaten örneği yok.

Askerler anayasa yaparken yüksek yargının böyle talepleri olmuyor.

Olmadığı gibi, ara dönemlerde konulan ilkeleri değişmez kabul edip hep muhafazasını istiyorlar.

....

Körfez krizinde biz de Irak''la ilgili prensiplerimizi sıralarken Biiiir, toprak bütünlüğü demiştik.

İngiliz gelmiş, bölgeyi kafasına göre parselleyip yeni yeni devletler kurmuş..Bir başkası gelmiş, burada ufak tefek değişiklikler yapacağım, diyor..İngiliz''den önce biz sınırlara sadakat gösterip aman dokunmayın, diyoruz..

Biri yapmış, biri bozmak istiyor bize ne diyemiyoruz..

Konuya dönecek olursak yargının bağımsızlığının şartları olarak sıralananlardan hiçbirini anlayamadım.

Her şeyimizi dışarıdan kopya ediyoruz da kuvvetler ayrılığı prensiplerinde niye kendimize göre usuller geliştirmeye uğraşıyoruz.

Bu iş en iyi nerede uygulanıyorsa oradan kopya çekelim.