Balans ayarı

Okimdi, "Demokrasiye balans ayarı çektik" demişti. Son aylarda en güzel ayar medyaya çekildi, ben şahsen ayar çekerken kullanılan metodu çok zarif buluyorum. ... Geçen gün Taraf gazetesinin kaç sattığı, kimlerin okuduğu konusu tartışılırken bir arkadaşım kaç sattığının önemi yok...gazeteler için çıkıyor, dedi. Artık gazetelerimiz hassas haberleri ele alırken, eskisi kadar özgür değiller. Hepsinin endişesi var. Ya Taraf gazetesinde işin aslı çıkarsa, korkuları var.

Bu haberi görmeyelim, Bunu yok sayalım, Bunu çarpıtalım, Bunu biraz değiştirelim, Bunu biraz yumuşatalım, Şu konuyu biraz kaşıyalım, devri en azından bu dönemde geçti. Bu metod zarif bir balans ayarı değilse nedir?

.... Herkes iddianameyi bekliyordu. Ben çok önemsemiyorum. Sonucunu da dert etmiyorum. Bu süreçte, eski defterlerin açılması, örtülü konuların konuşulması bana yetiyor. Dolaylı itiraf gibi geliyor. Karşılıklı itiraflar hem bu işe karışanları hem de toplumu rahatlatır. Anlatın, rahatlayın. Her şey benim elimde olsa, ceza almayacaklarının teminatını en baştan verir, sonra anlatın, derdim. Ne yaptıysanız, kimin için yaptıysanız..anlatın. Keşke hazır itiraf kapısı açılmışken 28 Şubat dönemini anlatanlar da çıksa.

Yakın geçmişle yüzleşmek iyidir. Demokrasiyi tam anlamıyla içine sindirmiş açık toplum olabilmenin yolu maziyle hesaplaşmaktan, vicdan muhasebesi yapmaktan geçer. Yakın tarihle barışmaktan geçer. Yalanla yaşayan toplumlar olgunlaşamazlar. Tıpkı insanlar gibi rahat edemezler.

Bazı konularda tabular varsa.. Bazı hassasiyetler akıl sınırlarının dışına taşınabiliyorsa, o ülkede bunalım üretmekten kolay bir şey olamaz.