Be..Da..Va..

Sene başından beri 200.000 kişi köyüne göçmüş.

Bu haberin altında çok güzel bir karikatür vardı. Göç kamyonu... altında banka kartı reklamlarına gönderme yapan bir yazı: Yiyemiyos, içemiyos, geçinemiyos, göçüyos.. adios..

Kart reklamında yiyos, geziyos, içiyos, yatıyos, kalkıyos, para vermiyos.. adios diyorlar ya. Reklamı seyredenler için anlamlı bir karikatür.

Peki köyüne, kasabasına kimler gidiyor?

Şehirden ha deyince taşınmak mümkün değil. Göçebilmek için orada da tüten bir ocak lazım.

Bu bilgilerin nasıl derlendiği ayrı bir konu ama köyüne tahmin edilenin aksine iki arada bir derede kalan gençler gidiyormuş.

Okulu bitirmiş.

Evlenmiş.

İşe girmiş.

İşsiz kalmış ama askerliğini yapmamış..

Bari bu arada evi baba ocağına taşıyıp askerliğimi aradan çıkarayım, diyenler..

Okulu bitirmiş, daha işe gireli iki sene olmuş..Evi kapatıp bu arada bir de yüksek lisans yapayım, diyenler..Yeni işe girmiş, yeni evlenmiş, işsiz kalmış..Sıkıntı çekmektense babamın yanında biraz takılayım, diyenler..

Ağırlık bu grupmuş.

Burada öyle böyle tutunduktan sonra işsiz kalanların gitmeye niyeti yok.

Yahut emekli olmuş, şartlar ağırlaştı, kasabama döneyim, orada rahat ederim diyenler azınlıkta.

Köyünde kasabasında yeri yurdu olmayan, çalışmak için şehre gelenlerden de dönenler çok az.

....

Geçen hafta Erzurum Orman Bölge Müdürlüğü yaz sezonunda fidan dikiminde çalıştırmak için 3000 geçici işçi alacağını açıkladı, 33 kişi müracaat etti.

Yevmiye 25 lira.

Çalışma süresi altı ay.

Para çok bir para değil ama işsizim, diyen için o bölgede bir geçim kaynağı.

İnsanlar ya parayı beğenmedi ya işi..

Şimdi işsizliği bir nebze olsun hafifletmek için 500 bin kişinin geçici olarak kamu yararına işlerde istihdam edileceği söyleniyor.

Park bahçe düzenlemesi, çevre temizliği..Köyünde oturup ormanda günde 25 liraya çalışmayan adam büyükşehirde asgari ücretle nasıl çalışacak..

Ya durum bize zorla anlatmak istedikleri kadar vahim değil ya da "işsizlik" ve "iş" kavramlarının bizim ülkemizdeki tarifi biraz değil epey farklı..

Babadan kalma kirada bir dükkanı var.

Ev kendinin.

Anacığının üç beş kuruş emekli maaşı var.

İşsiz.

Ev kira, taksit borcu var, kimi kimsesi yok, işsiz..

Bu iki işsizi istatistikler ayıramıyor.

Aynı binada aynı aileden altlı üstlü üç kişi yaşıyor. Çocuklardan ikisi işsiz ama kaynayan bir tencere var..Sabit giderleri karşılayan bir baba var..Bu çocuklar da kayıtlarda işsiz görünüyor..İş arıyor görünüyor..Ama işsiz deyince akla gelen gibi yüreği yanık değil.