Çiftlik hayali

Herkesi bir çiftlik merakı sardı.

Parası olan olmayan.. İşi iyi olan olmayan.. Orta yaşı devirmiş insanların yeni fantezisi çiftlik kurmak.

Kimi ceviz yetiştirip satmayı hayal ediyor, kimi hayvancılık yapmayı.

Doğal hayata döneceklermiş.

Büyük şehrin gürültüsünden patırtısından koşuşturmasından bıkmışlar.

Köy hayatı gibisi yokmuş.

Çoğu da mütavazı.. Öyle 1000 dönümlerde, 3000 dönümlerde gözü yok.

50 dönüm olsa yeter, diyen de var..25 dönüm olsa yeter diyen de.

Bu fantezi şehri tamamen terketmek üzerine kurulmuş. Hafta sonlarında ya da yaz aylarında büyükşehir yakınlarında 300-500 metrekare bahçeyle uğraşanları.. bıkınca ayda yılda bir uğrayanları kastetmiyorum.

Herkesin hayali olmasına rağmen yakınen tanıdıklarım arasında işini gücünü terkedip çiftlik hayali gerçekleştireni görmedim.

Zaten işin o tarafıyla çok ilgili değilim.

Bu hayalin sebeblerini merak ediyorum.

Bundan 30 sene önce insanların böyle hayalleri yoktu.

Hayalleri şehirler üzerineydi.

Deniz kenarlarındaydı.

Fabrikalardaydı.

Demek ki birşeyler değişmiş.

Krizdeyiz, yemekteyiz tarzı bir programda çiftlik hayatını merak eden birkaç aileyi büyükçe bir çiftlikte bir hafta çalıştırıp sorumluluk verseler eminim birçok insan hayalini revize eder.

Oradaki hayatın dizilerdeki, web sayfalarındaki kadar kolay olmadığını görür.

Belki şu sorunun cevabı da ortaya çıkar:

Şehirden bunalanlar ağalık yapabileceği, çevresinde insanların koşuşturduğu bir çiftlik mi arıyor, kendi gücünün yettiği kadar ekip biçeceği, sağıp satacağı bir köy evi mi?

Ben ilki gibi hissediyorum.

Fantezilerdeki hesaplara bakınca öyle görünüyor.

Emekli olup bir kasabaya ya da köye yerleşme hayali kuranlar ise farklı bir kategori.. Onlar ağalık ümidini de kaybetmiş..