İZ BIRAKMAK

İz bırakmak nasıl bir şey? Mesela Özal, en az iki üç kuşak için efsane gibi olacak. Sadece efsane değil, aynı zamanda milad. Menderes öyle.. Yeni nesiller için bir şey ifade etmese de, dedesinden babasından duymuştur,

Çoğu evde hayırla yâdedilir. Sebebini çok iyi açıklayamazlar da.. Yani orta yaş birine, "Menderes''ten bu kadar stayişle bahsediyorsun, seni hangi icraatıyla bu kadar etkiledi, ne yaptı da seviyorsun" deseniz..Kendi aklına yatan bir açıklama bile getiremez. İfade edemez, demek daha doğru..Ama sempati duyar. Sebebi ne olabilir? Sadece mazlum olması mı? Ara dönemler de dahil, onlarca başbakan gelip geçti. Akılda kalanları çok az.

Eskiler tamam da yarın yeni kuşaklar Demirel''i neyi ile hatırlayacak? Yılmaz, deyince kaç kişinin aklına başbakanlık yaptığı gelecek.. Ecevit''i farklı kılan ne? Vefatı ve hastalığı vesilesi ile sıralanan meziyetleri mi? Bana tam öyle gelmiyor. İlgi duyan jenerasyona bakarsanız, çoğunun ilk gençlik ve orta yaş hatırası var..Çoğu 80 öncesi kuşak. 80 öncesinde izler daha derin olurdu. Siyaset deyince akla gelen isimler sınırlıydı, çoğu insanın tek meşgalesiydi. Demirel vardı, Ecevit vardı, Erbakan ve Türkeş vardı. Bugünkü gibi değildi. Küçük yerlerde herkes herkesin hangi tarafta olduğunu bilirdi. Particilik rey vermekten ibaret değildi. Takım tutmak gibiydi. Herkes biraz fanatikti. O dönemde bu dört liderin her biri oy verenleri için kurtuluş yoluydu. İyilik kötülük tarifleri çok kolaydı. Adalet Partililer için her kötülüğün başı Ecevit''ti.. O olmasaydı memleket günlük güneşlik olur zannediliyordu. Halk Partililer için memleketin önündeki tek engel Demirel''di. Bırakıp gitse herkes soluklanacak zannediliyordu. Türkeş''le Erbakan daha radikal sayılıyordu. Eski bayramlar gibi eski liderleri yâdedenler aslında liderlerden çok kendi çocukluklarının, kendi gençliklerinin hatıralarını yâdediyorlar. Şimdi siyasete de siyasi liderlere de böyle bakılmıyor. Siyaset bu tarafıyla yeni kuşakların ilgi alanına girmiyor. Demirel de Ecevit de, 80 sonrasında el etek çekselerdi..Bugün efsane gibi hatırlanırlardı. Özal vefat etmeseydi..aynı işe devam etseydi, muhtemelen sıradanlaşırdı. Yeniler bu kadar da hatırlanmayacak. Bunda karizma zafiyeti kadar gelişen iletişim kanallarının da payı var.

Hepsi kanıksanır hale geldi.