Küstüm oynamıyorum
Listelerdeki sırasını beğenmeyenler istifa ediyor. Birinin gerekçesi ve hayıflanması bana manidar geldi:
"80'lerden beri partinin (MHP) üyesiyim. Geçen seçimde 10. sıraya koymuşlardı. Bu sene ilk sıraları bekliyordum, 7. sıraya yazmışlar.
Üç fakülte bitirdim, milletime hizmet etmek istiyordum."
Benim bildiğim ve duyduğum fakülte bitirenler iş arıyor.
...
Bu iş, milletvekillerinin parti merkezleri tarafından tespit edilmesi işi birkaç dönem daha devam ederse.. Önümüzdeki seçimlerde bu işe dar bölge iki turlu sistem gibi veya bir kısmının merkez tarafından tespit edilmesi kalanların il- ilçe yönetimlerine bırakılması gibi bir formül bulunmazsa milletvekilliği memuriyet gibi birşey olacak.
Bu işi bu kadar cazip hale getiren ne, bilmiyorum.
Eğer maaş diyorsanız, oradan 4 yıl boyunca alınacak 8-10 bin liraya..ayrıldıktan sonra alınacak 4-5 bin liraya muhtaç olan insanlardan zaten size bize fayda gelmez.
Cazip hale getiren imtiyaz ise, elle tutulur bir imtiyaz yok.
Dokunulmazlık denilen şey ne.. Kimseyi ömürboyu teminat altına almıyor.
Hakikaten hizmet aşkı falan ise.. Bizdeki sistemde yasama üyeleri fert olarak bir katkıda bulunamıyor.
Her şey parti kararıyla oluyor.
Parti kararını kanun taslağı haline getirenler bürokratlar.
Mecliste işin usül kısmı tamamlanıyor.
Usül kısmının tamamlanmasında Ahmet'in parmak kaldırması ile Mehmet'in kaldırması arasında fark yoktur.
Aslında biz yasama değil yürütmeyi seçiyoruz.
Oysa görünürde yasama üyeleri seçiyor.
İçinden bir kısmı yürütme üyesi oluyor.
Fiili durum bunun tersi.. Yürütmenin başına oy veriyoruz.
Yürütmenin başı aday gösterdiklerinden bir kısmını yürütme üyesi olarak yanına alıyor, diğerleri de nöbet bekliyor.
....
Görünürde maaş cazip değil.
Göze batan bir imtiyaz yok.
Yasama üyelerinin inisiyatif kullanma imkanı yok.
Peki buranın cazibe merkezi olmasının sebebi ne?
Tam açıklayamıyorum.
Genelde başka ülkelerde bu işlere toplumun, o şehrin ileri gelenleri talip olur.
Talip olanların hizmet süresi sonunda sosyal statüleri değişmez. Bizde bu işlere ekseriyetle yokluktan, kıtlıktan gelenler talip olur. Hizmet süresinin sonunda bir statü edinilir. Hayatın kalan kısmı da o statünün muhafazası için mücadele ile geçer.
Bu da toplumun doğal yollardan iç dengesini kurmasına engel olur.
Çoğu insanı müsamere öğrencisi moduna sokar.
23 Nisanda yöneticilerin koltuğuna on dakikalığına oturan öğrencilerin ruh haline.
