Bizim Temel ile Dursun hiç geçinemez, çoğu zaman kavga ederler. Bir gün Temel: - Dursun bıktum senun dırdırlarundan... Hep benum arkamdan dedi kodi yapaysun, der ve çeker Dursun''u vurur... Dursun uzanmış sessiz yatmaktadır. Temel yumuşar... Arkadaşı ya... Dursun''un cesedi başında: - Dursuun!.. Konuşsana ula niçun konuşmayisun?... der ama Dursun''da ses yok... Temel ağlayarak: - Ula Dursun habu sessuzluğun sağluğunda olsaydi da benum başumi da belaya sokmasaydın olmaz miydu?..
Birinci olmak Temel ile Dursun''un bir özelliği de yarışmaktır... Bunlar bir gün paraşüt yarışına giderler. Grupla beraber atlarken Temel, Dursun''a: - Ula Dursun ha bu paraşüt açılmasa ne edeceğum, der. Dursun ağzını tutar: - Ula sus tüyo verme...
Açılmasa yere birinci sen inersun kazanuruk...
Suç Bir gün Temel elindeki çöp torbasını havaya atar. Ordan geçen bir belediye zabıtası onu yakalar: - Görmüyor musun kardeşim şu levhada ne yazıyor?.. Okuman yazman yok mu?.. Temel: - Şimdi gördüm ne yazayi... Zabıta: - Yerlere çöp atmayınız yazıyor. Anladın mı beyefendi?.. Temel kızarak: - Ne yere atmasi.. Ben çöpi havaya atayrum. O gidip yere düşeysa benum bi suçum var mi?..
Yarış Gene bir gün Temel, Dursun, Cemal denizde suyun içinde en çok kalma yarışı yaparlar... Dursun 10 dakika sonra çıkar... Cemal de 15 dakika sonra dayanamaz ve çıkar... Ama Temel''de ses yok. Aradan 10 saat geçer, Temel''in cesedi karaya vurur... Köylü toplanır cesedin başına... Karısı Fadime gelir. Gayet sakindir. Köylü... - Başın sağolsun Fadime, deyince Fadime hiç oralı olmaz: - Olsun yarişi kazandi ya...
