Yine bir G.Saray klasiği... Cimbom, önüne çıkanı deviriyor. Kolay değil... Avrupa kupalarındaki son üç rakip; Hertha Berlin, Milan ve Bologna. Hepsini birden ikiseksen yere uzattık. Bu süreç, büyük bir iştir.
Büyük bir gururdur. G.Saray''ın Bologna maçını, Şampiyonlar Ligi maçlarından ayırmak gerek. UEFA Kupası; "Amaç - Araç - Sonuç" ilişkisi, tamamen farklı stratejilere dayanır. G.Saray oyuna; bu stratejinin deplasmandaki kalıplarını yerli yerine oturtmuş bir yeterlilikte girdi. Deplasman klasiğinin bilinen kurgusuyla; topu geniş bir zaman dilimi içinde kullanmak eğilimindeydi. Bunu çok iyi yaptı. Bilinçli olarak, rakip kaleye fazla sokulmadı... Enerjisini, daha sonraki zorlu dakikalara saklayabilmek için; ekonomik harcıyordu. Top rakipte iken; agresif ve yakın pozisyonlara müdahale etti... Başarılı pres İtalyan takımının ilk yarıda kompozisyon düşünme ve pozisyon üretme becerisine ciddi çelmeler vurdu. İtalyanlar; oyun kurarak, ilk yarıda tek bir kez dahi kalemize yaklaşamadılar... Yaşadığımız tehlikeler; ya hücuma geçiş anlarımızda topu kaptırmamızdan, ya da duran toplardan geldi. Bologna, bilerek, isteyerek ve düşünerek hiçbir pozisyon üretemedi. Bu yönden ele aldığımızda, ilk 45 dakikada hayli başarılı olduk diyebiliriz.
Ancak bu futbolun seyir zevki veren estetik bir yanı olduğunu söylemek biraz zor.
Akıllı savunma yapacağız diye, oynadığımız kontrollü oyunu, uygun fırsatlarda yüksek tempoya çeviremedik.
Hasan Şaş''ın tek başına çabası ataklarımızın yırtıcı olmasına yetmedi.
Çünkü bayağı ağır kalıyordu. K.Hakan; ileride pozisyon bittiği zaman, geriye dönmekte inanılmaz derecede nazlandı.
Yürüye yürüye değil, adeta sürüne sürüne geriye dönüyordu. Onun boş kalan kulvarından, ciddi tehlikeler yaşadık. Oyunu kontrolümüzde götürürken, muhtemel bir 0-0''a iyice yaklaşırken; bir karambol golüyle yenik düştük. Doğal olarak, bu dakikadan sonra vites yükselttik... Özellikle Emre''nin kıvrak futboluyla ciddi fırsatlar ele geçirdik.
Ancak atağa kalkarken, o kadar çok top kaybediyor, rakibe kaptırıyorduk ki; Bologna''nın tüm tehlikeleri bu hatalardan geldi. Bereket, Taffarel kaleyi; şişedeki mantar tıpası gibi sıkı sıkıya kapatıyordu... Yoksa İtalyanlar, hiç oynamadan farkı bile yakalayacaklardı. Burada Taffarel''e teşekkür etmek gerek. Bu hatalarımıza rağmen; son dakikalarda canlanan G.Saray, canını dişine takmış, 1-0''ın altından kalkmaya çabalıyordu.
... Ve nihayet Hakan Şükür''ün muhteşem kafa golü... Muhteşem 1-1...
Muhteşem zafer...
