Cüret var, yürek yok
G.Saray fırtınalı uçurum kenarlarından, G.Rangers ve G.Birliği maçlarıyla sakin bir yamaca inmişti... Lucescu''yu idam kararı, infaz edilemedi... Rumen hoca paçayı kurtarmıştı. Araya, milli maçlar nedeniyle boş bir zaman da girince; kulübün üstündeki dumanlar iyice dağıldı. G.Saray, Siirt Jetpa karşısına; her türlü stresten arınmış bir şekilde çıktı. Rahat, sakin, dingindi... Rakip dersen; ne kapalı, ne kafalı oyun tarzını seçmişti. Sahada silah zoruyla oynuyorlarmış gibi, bir isteksizlik içindeydiler. Yarı sahalarından çıkmıyorlardı. Uyku tulumu dağıtsan, yere serip uzanacak gibiydiler. Rakip böyle muşmula gibi yumuşayınca; G.Saray için "Hadi gelin futbol oynayalım" demek de kolay değildi. Biraz da rakip, iyi oynamaya zorlayacak. Birisi sizin karşınızda esnemeye başlarsa; size de bir ağırlık çöker. Bundan olacak; Hagi, Türkiye''deki 5 yılının en durgun, en içine kapanık futbolunu oynadı. Düşünün; olmadık bir pozisyonda, sarı kart görürken bile, mışıl mışıl kabul etti. Oysa, Hagi; gerçekten kart görmesi gereken pozisyonlarda bile, yaygarayı koparırdı.
Uykusu ağır bastırmış olmalı ki; Lucescu onu ikinci yarıda yatağına gönderdi. İşin tuhafı; böyle bir Hagi bile Jardel''e gol attırmaya gene yetti. *** Maçın sakin bir şekilde 3-0''a gelmesine, Siirt çok sinirlendi. Bütün futbolcular; birbirlerine el-kol hareketleriyle söylenmeye, hatta bağırmaya başladılar. Coulibaly, bağırmakla da kalmıyor; küfür de ediyordu. 3-0''ı kolay hazmedemediler. G.Saray''ın oyun tarzına göre, fazla gördüler. Bu yüzden sinirlenip, sarı-kırmızılılara kafa tutmaya başladılar. Hırslıydılar... İşin tuhafı, pozisyonlar da buldular... Hatta gol de buldular. Ama akılları başlarına geç gelmiş, atı alan Üsküdar''ı geçmişti. 3-0''ın altından kalkmak için, Caterpiller vinç, bir de mangal gibi yürek gerekiyordu. O da onlarda yoktu. Maçın başında hadi yüreğiniz yoktu. Peki aklınız neredeydi?
