İçimde kötü bir his vardı... İspanya''daki coşkuyu G.Antep''teyken hissedemiyordum nedense... "Eğlencelik" dedikleri bir kese kağıdı Japon çekirdek bile kesmedi beni... Başka şeyler denemeliydim...
Kendi kendimle kafa bulmak geldi içimden.
Biraz Ömer oldum, G.Antep kalesinde. Golleri kurtarıp İspanyollar''ı fıtık eden... Bazen de Fatih, Alaves''i bombalayan... Hele Hasan olduğumda görmeliydiniz beni. Pöh... Pöh... Pöh... Maçı bir anda 4-0''a getirdim. Oh olsundu elin gâvuruna. Antep''e karşı oynamak ne demekmiş görsün istedim.
...Ve 90 dakika için çalan o ilk düdük beni bir an kendime getirdi... İrkildim...
İçimde kötü bir his vardı.... İspanya''daki coşkuyu G.Antep''teyken hissedemiyordum nedense... Ve sonra gerçekler... Acı gerçekler...
1-0 öne geçmiş olmak bile dağıtmadı içimdeki sıkıntıları... 2-1''de bile Antep o Antep değildi... İçi geçmiş Antep fıstığı görmek ister miydiniz?
Sümsük, pısırık, korkak... Taa İstanbullar''dan Antepler''e boşuna geldiğimi hissediyor gibiydim. Demek ki bildiğim birşey mi vardı ne? Oysa bana başka söylemişlerdi... Antep''te yağmur var, gol var, tur var demişlerdi. Fatih rüyalarımızda sakladığımız golleri neden gerçeğe dönüştüremedi?... İspanyollar''a benim bildiğim o Antep''e 4 gol atmak cesaretini kim vermişti? Ömer halin neydi öyle aslanım? Sana bu kadar gol yeme hakkını kim verdi? Ama bir ölüme bir de gole çare yokmuş. Olsaydı iyi olacaktı. Olmadı...
O halde sağlık olsun... Bir başka bahara buluşmak, başka bir Antep''le uçmak üzere... Bye...
