Sonun başlangıcı

Yer sarı, gök kırmızıydı...

Kupa nazlı bir gelin gibiydi... Bir Cimbom''a, bir Antalya''ya göz kırpıyordu... Ama bir kızı bin kişi ister, bir kişi alırdı...

Dün daha zarif, daha yakışıklı olan G.Saray kupa kızının sahibi oldu. Çünkü onlar şanlı, çünkü onlar şöhretli, çünkü onlar zengindi...

Aslında Antalya, Ali Sami Yen''de oynuyor gibiydi. Ya da oynamaya mahkûm edilmişti.

Diyarbakır''ın yüzde 99''unun G.Saraylı olduğunu kahveci Rüstem bile biliyordu ama bilmeyen tek kişi federasyondu.

Antalya zaten ölmek üzere olan bir hasta durumunda. Böylesine birine "Son arzun ne" diye bile sormadılar. Gerçi maç Diyarbakır''da değil, Filipinler''de bile olsa sonuç farklı olmazdı.

Çünkü yer sarı, gök kırmızıydı.

Çünkü hava adamı siyah yapacak kadar çok sıcaktı. Bundan en çok çarpılan da Cimbom oldu.

G.Saray G.Saray değil ama Antalya Antalya''ydı...

İki takım birbirlerini bayılttı, 26 derece sıcak da hepimizi.

Goller yetmedi, göller aradık, havuz aradık, deniz aradık serinlemek için... Ve sonra futbol deryasına kavuştuk.

O sıcağa rağmen sahada döktüren 22 kişi Diyarbakır''ın göbeğinde futbol pişiriyordu.

Antalya garipti, Antalya mahsundu, Antalya''nın boynu büküktü. Bütün olumsuz şartlar onların tarafındaydı. Sıfır seyirci ile 20 bin G.Saraylı''ya hem de antrenörsüz, hem de G.Saray''a karşı koymak her babayiğidin harcı değildi. Ama Antalya aklını futboluyla karıştırıp harç yaptı, araç yaptı. Birinci dakikadan itibaren mahkûm oynamaları sürpriz değildi. Kontrataktan gol bulmak ise hiç değildi.

Yer sarı, gök kırmızıydı ama mosmor olan sarı-kırmızıydı.

İlk yarı 1-1''lerini fazla üzmediler.

Hava sıcaktı, maçın sonu da hayli uzaktı. İş bir de penaltılara kalırsa, ikisi de 120 dakikayı çıkaramayabilirdi. Enerji tüketimi bu yüzden ekonomik kullanılmalıydı.

G.Saray oynar gibi yapıyor, Antalya kupayı hâlâ kontrataklarda arıyordu.

Bu kupa başka kupa mıydı ne?

Uzatmalı bir sevgiliydi sanki... Çok işveli, çok cilveliydi...

Bir Cimbom''a, bir Antalya''ya göz kırpıyordu.

Cimbom daha şanlı, daha şöhretliydi. Üstelik de daha zengin.

Ama herşey para değil, şan-şöhret hiç değildi.

Türk filmlerinin varoş çocuğu Antalya kupa kızına gönülden sevdalıydı. Bu sevgi uğruna ligi bile boşamıştı. Antalya daha sıcak, her zamankinden daha yakındı.

Ama fakirin yüzü nedense hiç gülmezdi. Zenginin ise esprisi bile komik oluyordu.

G.Saray''ın bugünkü esprisi gibi.