Af mı, gaf mı?

Nedendir bilinmez hep Sn. Ecevit''in iktidarlarında af gündeme geliyor!

Siz, hiç dünyanın medeni ve demokratik ülkelerinde genel af diye bir şey duydunuz mu?

Gelen her iktidar, hapishanelerden şikayetçi olmuş ve fakat hiç birisi, hapishanelerin ıslahı konusunda tek bir adım olsun atmamış, atamamıştır.

Şu anda milletin beklentisi, militan okulu haline gelmiş hapishanelerin ıslahı ile adli reformdur. Başta Anayasa olmak üzere, kanunlar ve Adliye Teşkilatının yeniden ve modern dizaynla yapılanması ile bir dizi reform kaçınılmazken ve bu hali başta Türk milleti olmak üzere, medeni alem de dört gözle beklerken, biz gündem saptırırcasına affı dilimize pelesenk ettik.

Af aşağı, af yukarı!..

Şunu samimi olarak söyleyebilseler, yüreğimiz gam yemeyecek: "Biz bu hapishanelerle baş edemiyoruz. Bize rağmen hapishaneler, militan yetiştiren okul gibi faaliyetlerine devam ediyorlar. İyisi mi, biz bu hapishaneleri boşaltalım ve başımızı ağrıtan bu mahkumlardan kurtulalım!..

Biz milletçe, "Şu okullar olmasa, maarif bakanlığı ne iyi idare edilirdi" diyen Tanzimat kafalarına da yabancı değiliz.

Yeter ki millete karşı samimi olun!

Şimdiye kadar, çeşitli defalar pişmanlık kanunu çıkarıldı, hangisi sadra şifa oldu?

Biz, neden hiçbir olaydan ders çıkarmasını beceremiyoruz?

1974 yılında af yaptık da ne oldu?

5 sene sonra affedilenleri, yüzde 80''i ile tekrar hapishanelere tıkmadık mı?

Demek ki af, suçu önleme ve suçluyu ıslah yerine, suça teşvik ediyor. Bunu neden görmek istemiyoruz?

Seçim arefesi olsa, siyasilerimiz oy uğruna bu batağa saplanıyorlar diyeceğiz ama o da değil.. Seçimden yeni çıktık.

Dünyanın neresinde görülmüş; 12 seneye kadar hapsi bulunanların bütün sonuçları ile beraber affedilip salıverilmesi?

Bu, suçu teşvik değil de nedir?

Millet, bunlarla bir arada yaşayacağına göre; millete sorun bakalım af istiyor mu?

Burduk yerde kamu vicdanını yaralamanın manası var mı? Af, mutlaka yapılmak isteniyorsa, belirli suçların cezalarında indirim şeklinde olabilir. Bunda da mutlaka şartlı tahliye göz önünde bulundurulmalıdır. Yani mesela, önümüzdeki beş sene aynı veya başka bir suçtan dolayı içeri giren, eski mahkumiyeti de yüklenmelidir.

Bu korku ve caydırıcılık olmadığı takdirde, suçu teşvik ediyor ve suçluya ödül veriyorsunuz demektir.

Bu hal, toplumun topyekûn dinamitlenmesi ile eş anlamlıdır.

Buna kimsenin ve hele iktidar sahiplerinin hakkı olmasa gerektir.

Devletin adaletinden ümidini kesen ve hasmına karşı adaleti (!) bizzat uygulamaya koyacaklarını düşündükçe, yetkililerimizin af yerine gaf yaptıklarını görüyoruz.

Ve bir kere daha iz''anla düşünmeye davet ediyoruz!