Ayıp değil mi günah değil mi?..

Geçen hafta, hava soğuyuverdi ya birden bire... Eşimi uğurladıktan sonra, oturup birşeyler yazıp çizmek istedim. Ancak, elim ayağım buz gibi. Çalışmak ne mümkün!.. En iyisi, kat kaloriferini yakayım bari, diye düşündüm.

Doğrusu buydu elbet. Üşümenin ne gereği vardı? Kalkıp kat kaloriferinin başına geçtim; düğmeye bastım. Beş on saniye sonra, gürül gürül yanmaya başlaması gerekirken, birkaç dakika beklediğim halde yanmadı. Doğalgazla ısınıyoruz biz. Gazımız mı kalmamış acaba? Otomatik makineye kart tutarak kontrol ettim. Baktım ki gazımız var. Pekiyi, niye çalışmıyor bu kalorifer? Bir arıza var demek ki!.. Ne yapmam gerekir? Ben kaloriferden ne anlarım? Servisine telefon edip usta çağırmalıyım, öyle değil mi? Öyle yaptım ben de. Üç kişi geldi yarım saat sonra. Anlattım durumu. Sağına soluna baktılar. Önüne arkasına geçtiler. Bir kabloyu yerinden söküp tozunu sildiler. Dikkatle bakıyorum ben de. - Bir kova var mı? Diye sordular. - Var da... Ne olacak kova? Arızası neymiş? - Gereğinden fazla su dolmuş. Onu boşaltmamız gerek. Pek aklım yatmadı ama... Bu işin ustası onlar. Bir bildikleri vardır herhalde, deyip getirdim kovayı. Baktım, öndeki gösterge tablosunu sökmüşler bu arada. - Ne yapıyorsunuz? - Genel bakımını yapıyoruz. - Genel bakım için çağırmadım ki sizi. Neyse arızası, onu yapın ve çalıştırın şu makineyi. Laf olsun diye orasına burasına bakıp sildiler ve yerine taktılar yine. Biri arkadan su doldurdu kovaya. Dokundular düğmeye, başladı makine çalışmaya. - Neymiş arıza?.. - Kem küm... - Borcumuz?.. - 30 milyon... - Ne?.. Ne yaptınız?.. - Genel bakım... Servis... Falan, filan... Toplam, otuz... * * *

Akşam, anlattım eşime... Meğer, yaz geldi artık, diye iki gün önce kalorifer düğmesini kapatmış eşim, bana söylemeyi de unutmuş. Çalışmak iyi... Ekmek parası kazanmak güzel de iki dakikalık işi yarım saate uzatarak onca parayı almak hoş değil. Haksızlık karşısında ne mi yaptım? Ertesi günü telefon ederek hatalarını söyledim, kızdım. Parayı da geri aldım tabii... Ya ne yapsaydım? "Aferin, Ahmet, sen bu yola devam et!" mi deseydim.