Bir Başkan''dan cesur davranış

İRAN Devlet Başkanı Sayın Muhammed Hatemî geçen hafta neredeydi? Çin''de.

Peki ne yaptı Çin''de?

Doğu Türkistan''daki Müslüman Uygurları ziyaret etti.

Peki; Çinliler kızıp alınmadı mı, oraya gitmeseydiniz demediler mi?

Dediler...

* * *

Amma, karşılarında dirayetli bir Cumhurbaşkanı vardı. Hatemî bu gezisini turistik dolaşımdan saymayıp, başkent Urumçi''de ve Taşkent''te, Müslüman Türkler''le ard arda temaslara geçti.

Cesarete bakın.

Orada Türk yöneticilerle uzun uzadıya fikir alış verişlerinde bulunmak, şu ortamda (!)

* * *

Şimdi... Sayın Hatemî ile İran bu enteresan ve hiç beklenmeyen beraberliklerden kârlı mı çıkmıştır? Hem de nasıl?

Ortada taze bir hâdise var ve tercümesi de şu; İran diyor ki: "Sizi unutmuyoruz. Size ağabeylik yapacak tek ülke, seksen yıldır ilgisini beklediğiniz Türkiye değil, İran''dır. İşte sıcak elimiz, cesur yüreğimiz. İşte kardeşiniz İran. Bundan böyle sıkıntı ve dertlerinizle biz alâkadar olacağız."

* * *

Ve İran, 2000 Haziranında ufacık merhaba ile koca bir Türk toplumunun sadece sevgisini değil, sonraki nesillerinin bile saygısını kazanmıştır.

"Bize ilk İran el uzattı..."

* * *

Bu hasret renginde, gözyaşı dolu teşekkür artık unutulmayacak.

Kimilerinin kulağı çınlasın.

"Çin''i üzer miyiz, bazı amcaları kırar mıyız?" topallığında, üç adım öteye yekinemeyen vehimli Türk diplomasisi, armudun sapı, üzümün çöpüyle uğraşadursun. İran, Doğu Türkistan''ın hâmîliğini bal gibi üstlenmiştir.

Bir sürpriz ziyaretle dengeler tamamiyle İran''a doğru eğilmiştir.

* * *

Artık kafalarımıza "dank" desin. Türkiyemizin tek eksiği cesaret. Enflasyonla mücadelede cesaret, KİT''leri özelleştirmede cesaret, yatırımlarda cesaret; ve dış politikada cesaret.

Bakınız, futboldaki cesaretimiz bizi nerelere taşıdı.

Dünya ancak ve sadece, aklını cesaretle güzelleştirebilen ülkelere selâm duruyor. Anlayınız, daima cesurlar kazanıyor.

* * *

Doğu Türkistan adına sevinçliyim. Arkalarında İran da bulunsa, "Yalnız değiliz" ufuklarına taraf yelken açabildiler. Birileri armut saplarıyle oyalanıp, üzüm çöpleriyle vakit öldürüyorken.

Gene birileri, Yunan''a gösterdiği gülücüğü en yakınlarından esirgiyorken.