Dünden bugüne yukarıdakiler

1930''lu yıllar... Bir İngiliz gazeteci İstanbul''a geliyor. Adam meraklı. Önce Vali ile görüşecek. Buluşma öncesinde protokol âmiri, misafire ayaküstü diyor ki: "Lütfen beyefendiyle biraz sesli konuşun. Vali beyimiz az işitir."

Sonra Ankara''ya gidiyor gazeteci. Bir de ne görsün? Röportaj yapacağı İçişleri Bakanımız da sağır. Derken, Başvekil İsmet Paşa ile randevulaşıyor. Hayret. O da kulaklarından ârızalı, iyi mi?

***

Olay yakıştırma filân değil, aynen.

Gazeteci İngiltere''ye dönünce ilk yazısının başlığını şöyle koyuyor:

"Türkiye''de kiminle görüştümse, sağır. Bir tek sağlam adam bulmuşlar onu da Cumhurbaşkanı yapmışlar."

Anladınız, Atatürk''ü kastediyor.

***

Birden hatırıma geldi. Bizdeki Cumhurbaşkanlarının çoğu tam sıhhatli değildir. Cemal Gürsel''in bir tarafı tutmuyordu, inmeliydi. Fahri Korutürk, Moskova ve Madrit Büyükelçisi iken önemli depresyonlar geçirmiş, rûhî tedâviler görmüştü.

Rahmetli Özal da yazık ki prostat kanserinden muzdarib idi. Nitekim vefatına da bu illet sebep oldu.

Şimdiki Cumhurbaşkanımız Sayın Ahmet Necdet Sezer ise genç yaşında açık kalb ameliyatı geçirmiş.

Bizdeki şansa bakın.

***

Aklıma kırk türlü ihtimal geliyor.

Ya Sayın Sezer (Allah gecinden versin) yedi yılını dolduramazsa?

Ya bu arada sinirleri dayanmaz, istifaya giderse?

Olur a, "Yargıç iken başım dinç idi, nerden çıktı bu Çankaya" deyiverirse?

Alın başınıza bir devlet krizi daha.

***

Yahya Akengin dostum öyle söylüyor: "Siyâset fikir işi değil, sinir işidir." İnanıyorum.

"Yukarılarda" ancak sinirleri dayanıklı olanlar kalabiliyor. Sıhhatliler durabiliyor.

Demirel bu konuda mükemmel örnek.

Nerdeyse, "Yapacak başka iş varsa yapalım" diyecek kadar sağlam.

***

Bizler; asker, iktisatçı, mühendis, bürokrat Cumhurbaşkanları gördük. Bu seferki hukukçu. Bundan sonra sıra keşke bir fikir ve kültür adamına gelse.

Şöyle, sinirleri mukavim, bedeni sağlam; etrafı ile de, milletiyle de barışık.

Hazırlanın fikir adamları. Öyle kıyıda köşede, seminerlerde, Boğaz lokantalarında asılı kalmayın. Varsın, Akengin kardeşim, "Siyâset fikir işi değil sinir işidir deyip dursun. Biraz cesaret yeter. Gerçek fikir adamları politik tahammülün de üstesinden gelebilir.

Niye olmasın?