"BÖYLE de olmaz ki" demeden, Türkiye''yi ikide bir yerlere çalmadan önce lütfen bir dakika düşünün. Sadece bir dakika.
Yıkıcılık, insafsızlık, öfkeler şu yanda dursun. Bazı menfî yayınları, patavatsız ve kasıtlı ithamları unutun. Efendiliğinizle birlikte vicdanınızı da kuşanıp 1980''den bu yana nelerle karşılaştığımızı, hangi uğursuzluklarla başettiğimizi hatırlayın.
Vaktiniz yoksa ben sıralayayım...
* * *
BUYURUN:
İçinden zor çıkılacak bir Kıbrıs meselesi.
BUYURUN:
Ard arda gelen petrol krizleri.
BUYURUN:
Yerli yersiz uygulanan ambargolar.
BUYURUN:
Ermeni patırtıları, öldürülen diplomatlarımız.
BUYURUN:
Anarşi ve terör belâsı, dış karıştırıcılar.
BUYURUN:
Çok sık yapılan genel seçimler, maddî kayıplarımız.
BUYURUN:
Vatanı bölme girişimleri, inanılmaz boyuttaki askerî harcamalar.
BUYURUN:
Körfez Savaşı, yorulan ekonomimiz.
BUYURUN:
Yunanistan, İran, Suriye ile anlaşmazlıklar.
BUYURUN:
Sel felâketleri, susuzluk, deprem âfetleri.
BUYURUN:
Yok yere gazeteci ve aydın öldürmeler.
BUYURUN:
Önü alınamayan enflâsyon.
* * *
Ve bir bu kadar daha; kıyıcı, merhametsiz, yorucu gündemler.
Hangi ülke olsa bunca hengâmenin altından kolay çıkamazdı. Gene iyi dayandık. Sanırız hâlâ ayakta kalışımızın en önemli sebebi, tahammülümüz ve kendimize duyulan güvendir.
* * *
Kimbilir kaç nesildir "Ohh" diyemedik.
Bu "Ohh" diyemeyişleri devlete yükleyivermek kolaydır. Doğrusu bu mu? Yoksa coğrafyamızın, tarihimizin önümüze koyduğu olumsuzluklar da işin içinde midir?
* * *
"Böyle de olmaz ki" öyle mi?
Ne olur; insafsızlığı, reddediciliği, ithamcılığı, düşmanlığı dost bellemeyelim.
Netâmeli topraklar üzerindeyiz.
Türkiye''yi kaldırıp Avrupa''nın üstüne atıversek, tam on ülke altında kalır. Hem netâmeli hem de büyük bir yurdumuz var. Türkiye''yi îmar etmek, düze çıkarmak; sağlığa, tam eğitime, barışa kavuşturmak, on ülkeyi toparlamak kadar güç.
Nerede yaşadığımızı iyi bilelim.
* * *
Tenkîd, tamam... Eğrilikleri, mayhoşlukları, çirkinlikleri öne çıkarmak... Ona da tamam.
Ama, yıkım ekipleriyle aynı safta yer tutmak?.. İşte ona hayır. Türkiye bize milyonlarca şehîdin emânetidir ve kültürümüzde "Emânete hıyanet" yoktur.
* * *
Yoktur efendiler!

