ÖYLESİNE ısrar edildi ki, çok zaman evvel yazılmış bir şiirimi, sevenlerine sunmak borç haline geldi. Buyurun efendim.
BİR GELİN KİRAZ YIKARKEN Gün olur biz de göçeriz Ardımızdan bizim de ağlayanlar bulunur Ne gün sayarım artık
ne otobüs saatlerini düşünürüm Ötelere usulcacık yürürüm. Adı Gürbüz''dü, yazı yazardı diyenler çıkar Gün olur biz de göçeriz Ama öyle baş köşede değil Ben, helva yiyen bir yetime bakarken ölmeliyim Veya bir fidan dikilirken Vakit akşam olmalı ya da az evvel Önüm sıra sevdiklerim geçmeli. Sonra, Seni sevdim diyemediklerim. Bir gelin kiraz yıkarken ölmeliyim Denize bakarken Dik yamaçlar başında. Üşürken Kuşlar ötüşürken. Selâm verir gibi alır gibi yahut Arılar kovana dönerken ölmeliyim Kayıp kuzular tenhalarda melerken Vakit varken ölmeliyim "Saati de amma eski, üstelik kravatsız traşsız" Hep böyle derler ya benim için de geçerli "Bir yerden tanıyor gibiyiz iyi amma kim?" Komşu kadın son rüyamı hayra yorarken Bir dost bir dostunu ararken Ben, birileri adres sorarken ölmeliyim Vakit akşam olmalı ya da az evvel Rüzgâr henüz çıkmalı deniz duyulmalı Sedefkâr son sedefini kakmalı, bir ebrû bitmeli Bir yavru babasının geldiğini işitmeli Nasıl da sevinmeli Ben o gülüşü duyarken ölmeliyim Bir ressam son rengini koyarken Herkes bir tuhaf bakmalı Cebimde bir yığın bozuk para bulmalılar Bir tanıyan gelmeli, gözleri nemli Adı Gürbüz''dü yazı yazardı demeli Vakit akşam olmalı ya da az evvel Ben, balıkçılar çıkarken ölmeliyim Işıklar henüz yanarken Birileri adres sorarken Gün olur biz de göçeriz Ne ay başını düşünürüz ne benzin fiyatlarını Demem o ki Kanaryalar su içerken ölmeliyim Tığ gibi delikanlılar, en bayraklı atlılar Altın ümitlerle yanıbaşımdan Doludizgin geçerken ölmeliyim Kamyonlar yokuşları sararken İlle de bayram ertesinde Köhne bir kum iskelesinde Ay doğarken ölmeliyim Bir gelin kiraz yıkarken ölmeliyim en iyisi Adı Gürbüz''dü yazı yazardı demeliler Başucuma kiraz dikmeliler Bir dost bir dostunu ararken Bir gelin... kiraz yıkarken ölmeliyim
