Düşünmek lazım…
1927 yılında, 26 yaşındaki Rus psikolog Bluma Zeigarnik, Berlin’de bir kafede garsonun tuhaf bir davranışını fark eder. Garson, onlarca siparişi hiç not almadan hafızasında eksiksiz tutmuş ve masaya hatasız getirmişti.
Ancak hesap ödendikten hemen sonra Zeigarnik masaya geri dönüp garsona ne sipariş ettiklerini sorduğunda, garsonun yüzünde tam bir boşluk belirdi. Tek bir detayı bile hatırlamıyordu. Sipariş tamamlanmış, zihin o dosyayı kapatıp silmişti.
Zeigarnik bunu laboratuvara taşıdı ve tarihe geçen şu gerçeği kanıtladı:
İnsan beyni, yarım kalan işleri, tamamlanmış olanlara kıyasla iki kat daha fazla hatırlıyor…
Psikolojide buna "Zeigarnik Etkisi" deniyor. Beynimiz, bitmemiş her görevi arka planda açık kalan bir bilgisayar sekmesi gibi sürekli çalıştırıyor!
Bugün, modern insanın "hiçbir şey yapmadığı hâlde" hissettiği o kronik yorgunluğun ardında tam olarak bu yatıyor. Cevaplanmamış bir e-Posta, ertelenen zor bir konuşma, yarım kalmış bir proje, verilememiş bir karar...
Unutmayın: Sizi yoran şey hayatın yoğunluğu değil, zihninizde kapatmayı unuttuğunuz açık dosyalardır. Ya bitirin ya da tamamen silin; zihninize hak ettiği o derin sükûneti verin…
***
Adamın biri ormanda dolaşırken, çalıların arasında bir tilki görmüş. Ama bu tilkinin dört ayağı da sakatmış. Adam, bu tilki böyle nasıl yaşıyor, merak etmiş. İzlemeye başlamış.
Birden çalıların arasından ağzında bir tavukla bir aslan çıkagelmiş. Aslan, tavuğun yarısını tilkiye vermiş, diğer yarısını kendi yemiş ve çekip gitmiş.
Adam bu hadise karşısında donup kalmış! “Allah’ım” demiş; “Sen kullarını nasıl koruyup kolluyorsun. Ben de sana teslim oluyor ve kendimi sana bırakıyorum.” Ve gitmiş bir ağacın altına oturmuş, beklemeye başlamış.
Bir gün geçmiş, iki gün geçmiş hiçbir şey olmamış. Adam açlıktan ölecek. Ellerini açmış ve yakarmış; “Allah’ım açlıktan ölüyorum. Kendimi sana bırakmıştım…”
Çalıların arkasından bir ses gelmiş:
“Neden sakat tilkiyi taklit ettin de o yiğit aslanı taklit etmedin?”
Arada bir kendinize bakın.
Kimi oynuyorsunuz,
Tilkiyi mi, aslanı mı?!
Ninem diyor ki; Her şey yolunda gitseydi, kendini bulamazdın.
