Hoş geldin eylül
Anacığım, eylül başladı ama hasret rüzgârları bile esmiyor bu ne sıcak. Artık sonbahar tam olarak gelse de rahatlasak. Neyse az kaldı diyor devam ediyoruz;
Bize kalmayacak dünya için ne yorulduk beahh…
Haydi hep birlikte tekrar ediyoruz;
“Sevgili kendim, ben seni sokakta bulmadım!”
Bazılarının oldukları gibi kabul et ve fakat oldukları yerde kalsınlar…
Kilo aldık demeyelim de güzelliğimizin hacmi arttı diyelim. Bak böyle daha hoş oldu…
Sinirli sinirli evi süpürürken peşinden gelen elektrikli süpürge bir yere takılınca onunla kavga edenler el kaldırsın…
Her yol insanı bir yere götürmez. Bazı yollar insanı kendine getirir…
Hobi olarak kendine yazık edenler buradasınız biliyorum.
İnsan kelimesizinin Arapçada kökü “nisyan” yani “unutan” demek. Ahitleri, sözleri veya yaşantısını çabuk unutan. İyiliği unutan, vefayı unutan, nasibini nimetini unutan, velhasıl kendini unutan… Demem o ki; ‘unutanları’ gönlünüzde çok da dert etmeyin…
Kapıda kaldım, mental anlamda…
Kahvemin köpüğünde kalp şekli vardı; önceden olsa fotoğrafını çekerdim, şimdi ‘hade beahh!’ deyip içtim.
Maaş tarafından zorla işe getirilenler, size de selam olsun canlarım…
“Sâye”, Farsça kökenli bir kelime olup "gölge" anlamına gelir.
"SÂYE" ne demekmiş? “Gölge" demekmiş!
"SENİN SÂYENDE" cümlesi, ne kadar derinmiş meğer…
Yaş tahtaya da bastık… İyilik yapıp denize de attık… Ayranı da içtik… Öküz de öldü… Kurt ayazı da yedi… Maymun da gözünü açtı... Anlatabildim değil mi?
Küçükken salıncakta sallanan kişinin başında dikilip psikolojik baskı ile onu salıncaktan indiren kişileriz, sizden strateji öğrenecek değiliz
Arkana bakma... O tarafa gitmiyorsun!..
Kavga sırasında yanlışlıkla güldüğü için mecbur barışmak zorunda kalanlar, dernek kuralım...
Sinekleri, çiçeklerin çöplerden daha güzel olduğuna ikna edemezsiniz…
Tepkisizlik, öncesinde çok çabalamış birinin son raddesidir…
Kötüye kimse “Bi dur, haddini bil!” demez. Ama iyiye herkes “İdare et, alttan al” der durur… Neden?
Sevdiklerine bağlı ol ama bağımlı olma. Fedakâr ol ama kendini feda etme. Dünü unutma, saplanıp kalma da. Sabret ama katlanma. Eleştir ama suçlama. İste ama ısrar etme…
Tek başına yapılan ‘kafamı toparlamam lazım yürüyüşü’ candır…
Burası dünya, nereye varsan varamadığın yerdesin bacım affedersin…
Allah rahatlık versin, insanlar vermiyor…
Ninem diyor ki; Öküz boynundan, insan dilinden bağlanırmış.
