Küfre sebep olan sözler
Küfre sebep olan sözlere bugün de devam ediyoruz: 14- (Bir süre sonra Hıristiyan olacağım) diye düşünmek. Bir bayan, bir Hıristiyanla evlenmeye karar verdiği andan itibaren kâfir olur. 15- Ağır bir hastalığa düşüp de, (Allahım benim canımı al da, istersen kâfir olarak al) demek. 16- (Allahım çocuğumu aldın, başka elinden ne gelirse onu yap) demek. 17- Tırnağı uzun olana, (Tırnak kesmek sünnettir) dense, o da, (Sünnet olsun, kesmem) dese kâfir olur. 18- İnşallah, maşallah veya namaz kılmak karın doyurmaz demek. 19- Bir dostuna, bir arkadaşına, (Sen bana Allah''tan da, peygamberden de sevgilisin) demek. 20- İlim meclisine gidelim dendiğinde, (Benim orada ne işim var) demek veya İslam âlimlerini lanetlemek.
21- Küfre rıza küfürdür. Müslüman olmak isteyene elimdeki şu işi bitirip de geleyim diyerek, onun Müslüman olmasını geciktirmek. [Gazetede iken bir bayan telefon edip, rüyasının tabir edilmesini istedi. Biz rüya tabir etmiyoruz demedim. Önce bir dinleyeyim dedim. Anlattı, dinledim. Bayan Ermeni imiş. Rüyada Kur''an öğrenilmesi istenmiş. (Hemen Müslüman olman gerekiyor) dedim. (Müslüman olmak için nereye gitmek gerek) dedi. Ben de, (Hiç bir yere gitmene gerek yok, hemen kelime-i şahadet söylemen kâfidir) dedim. Ben söyledim o da aynısını tekrar etti, Müslüman oldu. Eğer onun Müslüman olmasını geciktirseydim, vebali çok büyüktü.]
22- Birine kâfir diye hitap edilse, o da kabul eder mahiyette, (Söyle ne var) dese, küfre girer. Kâfire hürmet olsun diye efendim demek, hürmet gayesiyle papazın veya papanın elini öpmek küfre sebep olur. Bir Müslümana kâfir dense, söyleyen kâfir olur. 23- Avrupa''daki şehirlere imrenip, (Hıristiyanlar Müslümanlardan hayırlıdır, iyidir) demek. 24- Bir kimse aksırsa, biri de (Allah sana rahmet etsin) dese, bir başkası da (Öyle deme, onun rahmete ihtiyacı yok) dese, son söyleyen küfre girer. 25- Aişe validemize iffetsiz demek. 26- Hz. Ebu Bekir sahabeden değildi demek. 27- Eshab-ı kiramdan birine kâfir demek. (Çünkü Kur''an-ı kerimde hepsinin cennetlik olduğu bildirilmiştir. Birine kâfir denilince Kur''ana inanılmamış olur.) 28- (Mazlum olarak öldürülen Hıristiyan, cennete girer) demek. 29- Kötülere deyyûsân-i kirâm hazretleri demek. 30- Aradığı hadisi bulamayınca, hadis kitabını yere atmak veya (Bu Kur''anla amel etmiyorsunuz, ben de onu yere atıyorum) diyerek Mushafı yere fırlatmak.
31- Haram paradan sevap ummak. Mesela bir bayan fuhuş parası ile kurban kesse, bundan sevap umsa, küfre girer. 32- Allah''ı mekanlı bilmek, mesela Hıristiyanlar gibi Allah gökte oturuyor demek. Allah''ı kastedip, (Göklerden bir ses geldi) demek. Dünya, gezegenler, gökler ve Arş ezelî değildir, sonradan yaratılmıştır, mahluktur. Yer ve gökler yok iken de Allahü teâlâ var idi. Bir hadis-i şerifte, (Allah hazır ve nazırdır) buyuruluyor. Halbuki Allahü teâlâ, zamanlı ve mekânlı değildir. O halde, Allahü teâlâ, her zamanda ve her yerde hazır ve nâzırdır sözü mecazdır. Zamansız ve mekânsız, yâni hiçbir yerde olmadan, hazırdır [yâni bulunur] ve nâzırdır [yâni görür] demektir. Böyle olmazsa, Allahü teâlâyı zamanlı ve mekânlı bilmek olur ki bu ise küfürdür.
33- (Namaz kılmam ama, kalbim temiz) demek. 34- Bir Müslümanı kötülemek gayesiyle (Allahlık) demek. 35- (Anan baban esmer, sen nasıl sarışın oldun?) diyene, (Ben imalat hatasıyım) demek. 36- O, cimrilerin Allah''ı demek. 37- İlahileri müzikle söylemek. (Ebu Cehil, şimdikilerden daha şerefli kâfirdi) demek. 38- Ecelin hoyrat eli demek. Bunların hepsi küfrü gerektiren sözlerdir.
